صفحه اصلي > اخبار   


درس تفسیر 16 تیر 97

باسمه‌تعالی

 

آیه

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذَا لَقِیتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْکُرُوا اللَّهَ کَثِیرًا لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ﴿٤٥﴾ وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ[1]


 

تفسیر

 

عرض کردیم که حادثه‌ای در صدر اسلام اتفاق افتاد که خدای متعال اراده کرده بود مؤمنین پیروز شوند و کفار با همه توطئه‌هایشان ضربه بخورند. این حادثه بزرگ که غیرمترقبه نیز بود مسأله مهمی بود. مسلمانان در حدود دویست سیصد نفر و اما کفار بیش از هزار نفر بودند. عده و عده و امکانات آن‌ها چندین برابر مسلمانان بود و مسلمانانی که تازه در مدینه اسلام آورده بودند و عدد کمی بودند با عده و امکانات کم در مقابل کفار بودند.

مشیت الهی تعلق گرفت و با شرایطی که گفتیم و با مسائلی که آماده شد خدای متعال در جنگ بدر به پیروزی رساند و این سیصد نفر بر جمع مشرکین که با جمعیت زیاد و امکانات قابل‌توجه پیروز شدند. حتی گروهی را با خودشان آورده بودند که جشن و پای‌کوبی کنند.

بالاخره مسلمانان پیروز شدند. این پیروزی سریع با این عدد کم، طبعاً در روحیه مسلمانان مشکلاتی را ایجاد می‌کند. غرور و تکبر می‌آورد و گاهی وقت‌ها احساس این‌که خودشان بودند که به این پیروزی رسیدند بر این‌ها غالب می‌شد. خدای متعال دراین‌باره زیاد صحبت کرده است تا این مسلمانان متوجه اصل مسأله بشوند. اولاً متوجه شوند که دشمن کاملاً از بین نرفته است و ثانیاً خدعه و نیرنگ‌های خودش را دارد و ثالثاً این پیروزی تا زمانی است که شرایط را داشته باشید و اگر شرایط نباشد این پیروزی برای شما نمی‌ماند و بعد هم آن‌ها را متوجه کند که این پیروزی‌ها از آن خدا است و این خدا بود که به کمک شما آمد و باران و ملائکه را فرستاد تا شما پیروز شوید. پس مغرور نشوید و خدا را فراموش نکنید. همه‌کاره شما نیست بلکه همه‌کاره خدا است. شما نباید سست شوید و با خیال راحت بگویید که همه‌چیز تمام شد. شما نباید مغرور به خودتان شوید و به سمت تفرقه و خودخواهی و خودرأیی بروید زیرا این مسأله باعث می‌شود که از بین بروید.

نباید در مسیر با یکدیگر دعوا کنید و باید متحد شوید؛ زیرا اگر متفرق شوید دشمن دوباره شما را دور می‌زند و از بین می‌برد.

نباید از پیامبر صلی الله علیه و آله دور شوید و نظرات خودتان را بر او ترجیح دهید زیرا اگر رهبر نداشته باشید سلیقه‌های متعددی پیدا می‌کنید و دشمن شما را از بین می‌برد. باید اطاعت خدا را داشته باشد و به او توکل کنید.

در این مسیر باید شرایطی داشته باشید که بتوانید راه را ادامه دهید؛ زیرا دشمن دست برنمی‌دارد و توطئه می‌کند بخصوص مانند دوران ما که ابزار و امکانات و رسانه‌های جمعی در دست او است. گرچه عده شما کم بوده است و با امکانات کم پیروز شدید و یکپارچگی‌تان را حفظ کردید و با رهبرتان هم دل بودید ولی تا زمانی این‌ها را خواهید داشت که این شرایط را داشته باشید؛ بنابراین مسأله ای است که خدا به مسلمانان هشدار می‌دهد که این پیروزی را باید حفظ کنند.

خدای متعال درست روی نکات مهمی انگشت گذاشته است که بر زمان ما نیز منطبق است. امروزه تمام اهداف دشمنان را از بین برده‌ایم. آن‌ها سالهای سال در ایران و کشورهای اسلامی کارکرده‌اند و برنامه‌ریزی کرده‌اند تا مسلمانان را از دین و اعتقادشان دور کنند و آن‌ها را متفرق کنند. زحمت‌ها کشیدند که مسلمانان رشد نکنند زیرا نمی‌خواهند کسی در مقابلشان قد علم کند.

صدها سال است که انگلیسی‌ها و آمریکایی‌ها و دیگران طراحی‌ها کرده‌اند که خدا در جامعه حاکم نباشد که اگر این‌گونه باشد جایی برای آن‌ها نیست و نمی‌توانند ظلم کنند. فرض کنید مسلمانان ذخایر فکری و مادی و معنوی داشته‌اند و این‌ها می‌خواستند این ذخایر را از آن‌ها بگیرند و اگر نمی‌دادند آن‌ها را سرکوب می‌کردند.

در چنین وضعیتی انقلاب آمده است تا دین و عقلانیت و معنویت را بر جامعه حاکم کند. روی هدف خلقت انسان‌ها دست گذاشته است. چیزی که ما به آن توجه کمی می‌کنیم و دنیا اصلاً به آن توجه نمی‌کند هدف زندگی است. هدف زندگی چیست؟ اصل زندگی و برنامه‌ریزی زندگی یک بحثی است ولی همه این‌ها از هدف منشعب است. هدف از زندگی که استکبار برای انسان‌ها ترسیم می‌کند یک هدف مادی است یعنی انسان‌ها گرفتار مسائل مادی بشوند و رشد نیز نکنند تا این‌ها بتوانند سلطه گری کنند و از آن‌ها بهره‌کشی کنند. این سبک دنیا است. حتی کشورهایی که دموکراسی را مطرح می‌کنند تا زمانی بر این عقیده هستند که ملتشان از آن‌ها تبعیت می‌کند و اگر زمانی کسی بخواهد خلاف مسیر حرکت کند او را از بین می‌برند. فرقی هم نمی‌کند که در کشور خودشان باشد یا در کشورهای دیگر.

این خوی استکباری است و خودشان با هم متحد هستند. شرم‌آورتر از این وضعیت را نمی‌توان تصور کرد که یک عده‌ای مأوی ندارند و جنگ است و آن‌ها را بیرون کرده‌اند و خودشان را در دریا به ساحل رسانده‌اند یا با گذرنامه خودشان را به فرودگاهی رسانده‌اند بجای این‌که به این‌ها مأوی بدهند پدر و مادرها را زندان کنند و فرزندان را از والدین جدا کنند. این چه منطقی است؟ این منطق حیوانی است و منطقی انسانی نیست. کسی که عاطفه دارد جرئت ندارد بچه‌های گربه یا سگ را از والدین آن‌ها جدا کند.

امروز عاطفه نیست و تنها ملاک اصلی پول است. خودشان دارند می‌گویند که فلان کشور مانند گاو شیرده است و زمانی که شیرش تمام شد او را ذبح می‌کنیم و می‌خوریم. این منطق استکبار است. با این افراد مواجه هستیم.

در یمن و فلسطین آدم کشی می‌شود و میلیون‌ها انسان آواره می‌شوند. انسان‌هایی که در حلبی‌ها زندگی می‌کنند تا به خانه خودشان برگردند که انگلیسی‌ها دستور اخراج آن‌ها را دادند.

هدف از زندگی چیست؟ هدف این‌ها از زندگی رسیدن به سلطه و پول است. خودشان دارند می‌گویند که پول بیاورید هر کاری خواستید انجام بدهید. ما زندگی مرفه داشته باشیم صدها انسان در یمن از بین بروند مهم نیست. مهم این است که سلطه ما حفظ شود. این چه هدفی است؟ این چه زندگی است؟

ما انقلاب کرده‌ایم برخلاف آن چیزی که آن‌ها انجام می‌دهند. این انقلاب خدا را حاکم کرده است. خدا حاکم هست ولی انقلاب دستورات خدا را عملی کرده است. اگر این اتفاق بیفتد رأفت و شفقت و مهربانی و به یکدیگر کمک کردن و ترحم کردن سبک زندگی می‌شود. ظلم نکردن و چشم بد به دیگران نداشتن و نیت کمک به دیگران داشتن و اعتقاد به خدا و خالق هستی و آن چیزی که عزت و قدرت کل و خالق و همه‌چیز ما است هدف است. مکتب انقلاب و امام و اسلام به ما این را می‌گوید.

پیامبر ما «رحمة للعالمین» است. خدا او را «وَإِنَّکَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِیمٍ»[2] توصیف می‌کند.

امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرماید که حاکم باید کسی باشد که به مردم ترحم کند نه این که مانند جانوری به جان مردم بیفتد و مانند حیوان درنده‌ای خوردن مردم را غنیمت بشمارد. وقتی به مالک اشتر سفارش می‌کند می‌فرماید: تو امیر هستی و باید خادم مردم باشی نه حیوان درنده‌ای که خوردن آن‌ها را غنیمت شمرده باشی. باید درصدد جان‌فشانی و ایثار نسبت به دیگران باشی. حاکمان ما باید هدفشان خدمت باشد و مانند شمع باشند و بسوزند و نورافشانی کنند نه این‌که مانند گرز بالای سر افراد باشد. انسان‌هایی نباشند که به دنبال بی‌حالی و جمع‌آوری و مال‌ومنال و ریاست و حزب و گروه و دسته باشند. کسانی نباشند که پول مردم را به‌جاهای دیگر ببرند و یا این‌که اسراف‌کاری کنند. این سبک زندگی اسلامی نیست.

خدا خودش گفته است که اگر در این مسیر قرار بگیرید من به شما کمک می‌کنم و شما باید به این شرایط کمک کنید. اگر می‌خواهید به این نقطه اوج برسید قدرت من مافوق همه قدرت‌ها است. اگر بر حق باشید خدا به شما کمک می‌کند. این حرکت‌هایی که الآن برخی‌ها انجام می‌دهند و دشمن‌ها دائم روح یاس و ناامیدی را در دل مردم می‌اندازند و روی برخی‌ها اثر می‌گذارد باعث تأسف است. انسان گاهی از افرادی که توقع ندارد این حرف‌ها را می‌شنود. این‌همه فداکاری و ایثار و جوان‌ها و مردم خوب که هستند می‌توانند کارها را انجام بدهند. چرا ناامید باشیم؟

فقط باید کاری که خدا می‌گوید انجام بدهیم. باید ثابت‌قدم باشیم و متزلزل نشویم. نگوییم فلانی چکار می‌کند؟ تحریم می‌کند و ... اگر خدا را قادر مطلق بدانید و به او ایمان داشته باشید ترس از دیگران معنا ندارد. اگر بچه کوچک می‌بیند پدرش همیشه به او کمک می‌کند خیالش راحت است زیرا به پدرش ایمان آورده است. هرکسی هر مطلبی بخواهد بگوید او به پدرش ایمان دارد. ما اگر به کمک‌های خدا در این چهل سال باور داشته باشیم قدرت‌های دیگر را ناچیز می‌شماریم و متزلزل نمی‌شویم. کاری نکنیم که مردم را ناراضی کنیم و دشمن روی آن‌ها اثر بگذارد و ایمانشان را ضعیف کند و به آنجایی بکشاند که نباید باشد. یاد قدرت‌ها و نظارت‌های خدا باشید. خدا می‌بیند و می‌تواند. خیانت‌های مرا می‌بیند. این‌که بخواهم مردم را ذکر خدا بیرون کنم می‌بیند. این‌که در کارهای خودم سستی کنم و مدرم بیچاره‌تر شوند خدا می‌بیند. چرا ما خدا را نمی‌بینیم؟ ولی همه‌چیز را می‌بینیم؟ این آفت است. این‌هایی که پیروز شده‌اند باید ذکر دائمی خدا را داشته باشند. هیچ‌وقت فکر نکنند که خدا نمی‌بیند. هیچ‌وقت فکر نکند که همه‌چیز حزب و گروه من است. هیچ‌وقت فکر نکند که مردم بنده‌های خدا نیستند. مردم بنده‌های خدا هستند و آها را دوست دارد. باید نسبت به مردم دلسوزی داشته باشد.

 

این همان اطاعت از خدا و رهبری است. رسول خدا رهبر امت است. ائمه ما رهبران امت هستند و خدای متعال آن‌ها را قرار داده است تا ما را هدایت کنند. آن‌ها گناه و هوس بازی و جلب منفعت برای خود ندارند و به فکر مردم هستند. این رهبری را رها نکنید و اگر رها کنید به سراغ چه کسی می‌روید؟ سراغ کسانی می‌روید که دنبال این هستند که جیب خودشان را پر کنند و ماها را ویران کنند؟ اطاعت خدا را نکنیم اطاعت چه کسی بکنیم که به ما خیانت نکند و به خاطر حزبش از من استفاده نکند و مرا دور نیندازد؟ وقتی سختی‌ها پیش می‌آید پادشاهان زیردستان خود را رها می‌کنند. در سختی‌ها به آن‌ها کمک نمی‌کنند.

برخی از این کشورهایی که با آن‌ها کار می‌کنیم نباید به آن‌ها امید داشته باشیم زیرا سر بزنگاه ما را کنار می‌گذارند. منافع خودشان را می‌بینند و روزی با آمریکا زد و بند می‌کنند. پس باید به چه کسی امید داشته باشیم؟ باید به خدا امید داشته باشیم تا ما را کمک کند. از خدا و رسولش باید اطاعت کنیم. این‌هایی که ما را به زرق‌وبرق‌های مادی و به‌سوی آمریکا می‌کشانند در زندگی می‌خواهند به چه کسی اتکا کنند؟

سعی کنیم در زندگی که خدا به ما کمک کرده است و بندگان خوبش را برای مقاومت و ایستادگی فرستاده است و این‌همه شهدا فداکاری کرده‌اند. ما خدا را رها کنیم و رضایت چه کسی را طلب کنیم؟

مغرور نشویم و حزب و گروهمان غره نشویم. قرآن می‌گوید از خدا و رسولش و از آن‌هایی که می‌دانید دلسوز هستند اطاعت کنید. در زمان غیبت و حضور ائمه رهبران شرایطی دارند که انسان یقین می‌کند خیانت نمی‌کند. در ولایت‌فقیه شرایطی هست که هرچند عصمت ندارد ولی به‌گونه‌ای است که انسان یقین می‌کند که او خیانت نمی‌کند و منفعت خودش را بر دیگران ترجیح نمی‌دهد.

اگر امر بین منفعت خودش و منفعت دیگران دائر باشد هیچ‌وقت منفعت خودش را بر دیگران ترجیح نمی‌دهد. همیشه علما و بزرگان ما خودشان را فدای مردم کرده‌اند. مرحوم مدرس و کاشانی و حضرت امام رحمة الله علیه و امثال شهید بهشتی که در دوران ما بودند. در دوران گذشته که مسأله اش روشن است. مرحوم علامه امینی کتابی بنام «شهدای فضیلت» نوشته است که زندگی علما و شهدای هزار سال گذشته را آورده است. همه این‌ها فداکار مردم بودند. الآن هم همین‌طور است. امام رحمة الله علیه می‌فرمود که به من رهبر نگویید. رهبر ما آن طفل سیزده‌ساله‌ای است که خودش را زیر تانک می‌اندازد تا مردم بمانند. خودشان را عبد خدا می‌داند و حاضر نیست به خودش رهبر بگوید.

به مردم می‌گوید شما همه‌کاره هستید و من کاری نکرده‌ام. به خودش می‌گوید: خاک‌برسر من اگر بخواهم بر شما حکومت کنم یا این کارها را کرده باشم که خودم منفعت ببرم. منطق امام و انقلاب این است. منطق استکبار چیست؟ می‌گوید من باید شما را بدوشم و استفاده ببرم.

حالا چرا ما باید این‌طور باشیم؟ می‌فرماید: «لا تنازعوا» با هم دعوا نکنید. زمانی حضرت امام رحمة الله علیه می‌فرمودند که اگر پانصد پیامبر درجایی زندگی کنند هیچ‌کس با هم دعوا نمی‌کند؛ زیرا این‌ها دنبال منافع خودشان نیست تا تنازع پیش بیاید. دعوا زمانی می‌آید که خودخواهی‌ها و هواهای نفس و منفعت مادی و پولی بیاید. نزاع در مادیات است و در معنویات نزاعی نیست. لاستیک ماشین به خاطر این‌که با زمین تماس می‌گیرد اصطکاک پیدا می‌کند و خورده می‌شود. اگر دو نفر خدمتگزار باشند و ازخودگذشته باشند و منفعت خود را بر منفعت مردم ترجیح ندهند جامعه گرفتار نزاع نمی‌شود. می‌گویند اگر تو قوی‌تر و قابل‌تر هستی بیا کار کن حتی اگر از حزب من نباشی. قرآن می‌گوید که با هم دعوا نکنید تا دشمن بر شما مسلط نشود و هیمنه و قدرت خود را از دست ندهید. تلاش کنید.

الآن وقت آن نیست که با هم دعوا کنیم. الآن موقع نجات انقلاب و ایران و خون شهدا است. وای به حال کسی که بخواهد در این روزها منیت خود را به رخ دیگران بکشد و فکر منفعت مردم نباشد و یا به خاطر منفعت‌های شخصی جیب‌های خود را پر کند و به خارج برود یا جنس‌هایش را گران کند در این شرایطی که می‌بیند مردم به آن نیاز دارند. الآن وقت این حرف‌ها نیست. وقت ایثار و ازخودگذشتگی و تلاش است.

بگردید و ببینید که چطور می‌توان مشکلات مردم را حل کرد؟ چطور می‌توان دل مردم را به دست آورد؟

الآن با پول‌های عربستان و کمک منافقین دارند دل مردم را خالی می‌کنند و یک عده‌ای نیز متأسفانه باور می‌کنند و به آن دامن می‌زنند. اگر با خدا باشید خدا می‌گوید به شما کمک می‌کنم. قدرت من بالاتر است «وَمَکَرُوا وَمَکَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ»[3]

اگر باور دارید باید بفهمید. نباید به لبخند دشمنان خوشحال باشیم. آمریکایی‌ها دارند ظاهر می‌کنند که دشمن اصلی ما هستند تا این ملت را از حالت انقلابی و خداجویی خارج کنند.

بنابراین قرآن می‌فرماید: ثابت‌قدم باشید و قدرت خدا را فراموش نکنید. خدا هست. ناامید نشوید. به خدا توکل کنید و کار و تلاش کنید. از رهبرتان اطاعت کنید. از اطاعت خدا و رسول سرپیچی نکنید و اگر بکنید نتیجه‌اش این می‌شود که فشل می شوید.

این‌که چند هفته است روی این آیه تأکید و تکرار می‌کنم به خاطر این است که نکاتی به آن اضافه کنم و همچنین بحث روز ما است. امروزه باید کمر همت را ببندیم و به مردم خدمت کنیم تا این افکاری که دشمنان به مردم القاء می‌کنند خارج کنیم. مردم به این باور برسند که این‌ها نمی‌خواهند به ما خیانت کنند بلکه می‌خواهند به ما خدمت کنند. متأسفانه این تبلیغات سوء آن‌ها را ناامید و سرخورده می‌کند. باید به فکر باشیم که چگونه می‌توانیم با عنایت خدا و شناخت قدرت او می‌توانیم به مردم خدمت کنیم. آن هدف را باید بشناسیم.

 

نکته ها:

  1. -      نباید از پیامبر صلی الله علیه و آله دور شوید و نظرات خودتان را بر او ترجیح دهید زیرا اگر رهبر نداشته باشید سلیقه‌های متعددی پیدا می‌کنید و دشمن شما را از بین می‌برد. باید اطاعت خدا را داشته باشد و به او توکل کنید.
  2. -      هدف از زندگی که استکبار برای انسان‌ها ترسیم می‌کند یک هدف مادی است یعنی انسان‌ها گرفتار مسائل مادی بشوند و رشد نیز نکنند تا این‌ها بتوانند سلطه گری کنند و از آن‌ها بهره‌کشی کنند. این سبک دنیا است.
  3. -      سبک زندگی اسلام این است که رأفت و شفقت و مهربانی و به یکدیگر کمک کردن و ترحم کردن سبک زندگی می‌شود. ظلم نکردن و چشم بد به دیگران نداشتن و نیت کمک به دیگران داشتن و اعتقاد به خدا و خالق هستی و آن چیزی که عزت و قدرت کل و خالق و همه‌چیز ما است هدف است. مکتب انقلاب و امام و اسلام به ما این را می‌گوید.
  4. -      ائمه ما رهبران امت هستند و خدای متعال آن‌ها را قرار داده است تا ما را هدایت کنند. آن‌ها گناه و هوس بازی و جلب منفعت برای خود ندارند و به فکر مردم هستند. این رهبری را رها نکنید و اگر رها کنید به سراغ چه کسی می‌روید؟ سراغ کسانی می‌روید که دنبال این هستند که جیب خودشان را پر کنند و ماها را ویران کنند؟ اطاعت خدا را نکنیم اطاعت چه کسی بکنیم که به ما خیانت نکند و به خاطر حزبش از من استفاده نکند و مرا دور نیندازد؟
  5. -      الآن وقت آن نیست که با هم دعوا کنیم. الآن موقع نجات انقلاب و ایران و خون شهدا است. وای به حال کسی که بخواهد در این روزها منیت خود را به رخ دیگران بکشد و فکر منفعت مردم نباشد و یا به خاطر منفعت‌های شخصی جیب‌های خود را پر کند و به خارج برود یا جنس‌هایش را گران کند در این شرایطی که می‌بیند مردم به آن نیاز دارند. الآن وقت این حرف‌ها نیست. وقت ایثار و ازخودگذشتگی و تلاش است.

 

 

 

پی نوشت ها:



[1]. سوره انفال، آیات 45 و 46.

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! هنگامى كه (در میدان نبرد) با گروهى رو به رو مى‏شوید، ثابت قدم باشید! و خدا را فراوان یاد كنید، تا رستگار شوید! (۴۵)

 

و (فرمان) خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید! و نزاع (و كشمكش) نكنید، تا سست نشوید، و قدرت (و شوكت) شما از میان نرود! و صبر و استقامت كنید كه خداوند با استقامت كنندگان است! (۴۶)

 

[2]. سوره قلم آیه 4.

و تو اخلاق عظیم و برجسته‏اى دارى!

 

[3]. سوره آل عمران، آیه 54.

و (یهود و دشمنان مسیح، براى نابودى او و آیینش،) نقشه كشیدند; و خداوند (بر حفظ او و آیینش،) چاره‏جویى كرد; و خداوند، بهترین چاره‏جویان است.

چهارشنبه ٢٠ تير ١٣٩٧ - ١٢:٤٤

 

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: