صفحه اصلي > اخبار   


خطبه‌های نماز جمعه یزد 18 خرداد 97

باسمه‌تعالی

 

خطبه اول:

 

السَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

الحمدالله رَبِّ العالمینَ بارئِ الخَلائقِ اَجمعینَ وباعِثِ الأنبیاءِ وَ المُرسَلینَ الَّذی خَلقَ الخلائِقَ بقدرتِهِ وَنَشَرَ الرِّیاحَ بِرَحمَتِهِ وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَیَدانَ اَرضِهِ، نَستَغفِرُهُ وَ نَستَعینُهُ وَ نُؤمِنُ بِهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَیهِ ثُمَّ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلی سَیِّدِنا وَ نَبیِّنَا اَبِی القاسمِ المُصطَفی مُحَمَّدٍ (صلی‌الله عَلَیهِ وَآلِهِ) وَ عَلی آلهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ المَعصُومینَ المَکَرَّمینَ سیَّما بقیةِ اللهِ فِی الأَرَضینَ رُوحی وَاَرواحُ العالَمینَ لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفِداهُ.

 

رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی وَیَسِّرْ لِی أَمْرِی وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِی یَفْقَهُوا قَوْلِی[1]

 

سفارش به تقوی

 

ضمن این‌که از همه شما عزیزان تشکر می‌کنم و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما را دارم در خطبه اولم شما را به تقوا و پرهیز از گناه سفارش می‌کنم. این را بدنیم که ما در محضر خداییم. خداوند متعال همه اعمال و کردار ما را شاهد است و او می‌بیند و نظاره‌گر کارهای ما است. عبادت‌های شما در شب‌های قدر و روزه‌های شما در ماه مبارک رمضان، همه این حرکت‌ها حرکت‌های زیبا و عبادی و خدایی است که امیدوارم مورد قبول خدای متعال قرار بگیرد.

اگر خدای متعال به ما توفیق عنایت کرده است و توانستیم خدا را عبادت کنیم باید خدا را شکر کنیم ولی باید مراقبت کنیم تا الآن که در محضر خدا هستیم خودمان را در این وضعیت ببینیم. شب‌های قدر صفحه زندگی شما پاک شده است و زندگی سال گذشته شما ورق خورده است و زندگی جدیدی برای شما شروع شده است. از امروز که شب قدر بوده ست بر اساس روایات ما روز جدید و سال جدید و سال عبادی و معنوی جدید برای همه ما است. ماه رمضان سال جدید و سال عبادت و معنویت است. بعد از شب قدر نیز که تقدیرات الهی مقدر شده است همه ما ان شاء الله بخشیده شده‌ایم و پاک شده‌ایم و باید حواسمان جمع باشد که خدای‌نکرده دوباره آلودگی پیدا نکنیم. این صفحه دل سفید را که نور خدا در آن آمده است و چشم‌های شما گریه کرده است و اشک‌ها بر جبین آمده است و خدای متعال شما را بخشیده است و مورد لطف قرار داده است ان شاء الله کاری کنیم که از خدا دور نشویم. خدا نکند که دوباره به گناه کردن مبتلا شویم یا چشم یا زبان یا دست یا فکر یا عملمان طوری باشد که رضایت خدا در آن نباشد و آن‌وقت همه زحمات ماه رمضان را هدر بدهیم یا صفحه زندگی‌مان را دوباره خط‌خطی کنیم و باطل کنیم؛ بنابراین یک‌همت بزرگ می‌خواهد که همه ما در این مسیر قرار بگیریم.

امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرماید: «اتَّقُوا مَعَاصِيَ اللَّهِ فِي الْخَلَوَاتِ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ هُوَ الْحَاكِمُ»[2] خدا را عصیان و نافرمانی نکنید چه در خلوت و چه در جلوت حواسمان باشد که خدا ناظر است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَلَا إِلَى أَلْوَانِكُمْ وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ.»[3]

خدای متعال نگاه رحمتش و نگاه عنایتش به اموال و اولاد و صورت‌های شما نیست. نگاه خدای متعال به قلوب و اعمال شما است. قلب شما پاک شده است. نوزانی شده است. این نورانیت را از دست ندهید. اعمال و رفتار شما را خدا می‌بیند. حاضر است. ملائکه خدا حاضرند. ان شاء الله کاری بکنیم که از این ماه رمضان بهره وافی را ببریم و یک نورافکنی در دل خودمان آماده کرده باشیم که تا سال آینده بر دل ما نور ببارد. کاری کنیم که غفلت نداشته باشیم و عمرمان را در چیزهایی صرف نکنیم که به درد نمی‌خورد. امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرماید: «كَفى‌ بِالْرَّجُلِ غَفْلَةً انْ يُضِيعَ عُمْرَهُ فى مَا لايُنْجيهِ‌»[4]

کسی که عمرش را در چیزهایی مصرف کند که باعث نجاتش نیست. باید سعی کنیم در عمر عاقل باشیم. تفکر کنیم نسبت به مصرف عمرمان و زمانی که خدا به ما می‌دهد. در چیزهایی مصرف کنیم که باعث نجات ما بشود هم از بدی‌ها و هم از جهنم و هم از پلشتی‌ها و زشتی‌ها و نجات پیدا کنیم و به‌سوی خدا برویم.

«كفى بالمرء غفلة أن يصرف همّه فيما لا يعنيه»[5] عمرش را در چیزهایی صرف کند که به دردش نمی‌خورد. گاهی وقت‌ها ساعت‌ها به این فضاهای مجازی مشغول می‌شوند و هیچ سودی به حال آن‌ها ندارد. عمرشان نیز ضایع می‌شود. این وقت‌گذرانی‌ها غفلت است و غافلون نیز بر اساس آیات و روایات اصحاب نار هستند؛ بنابراین حواسمان جمع باشد که اعمالمان را ضایع نکنند و هم کارهایی انجام بدهیم که نجاتمان بدهد و به آخرت خدا نزدیک شویم و اعمالمان طوری باشد که هم به درد دنیا بخورد و هم به درد آخرت.

خدایا ما را از این ماه رمضان برخوردار بفرما

 

 

آن مسیر تقوا که خودت گفتی روزه بگیری برای این‌که تقوا برایتان حاصل بشود آن تقوا را خدایا به ما عنایت بفرما.

اراده‌تان قوی شده است قوی نگه‌دارید. گرسنگی و تشنگی را تحمل کردید و کارهای خوب را انجام داده‌اید و این‌ها باعث شده است همتتان بالا برود و اراده‌تان قوی بشود. این‌ها را حفظ کنید.

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾ اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿٢﴾ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿٣﴾ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿٤﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

بگو: خداوند، یكتا و یگانه است; (۱)

خداوندى است كه همه نیازمندان قصد او می ‏كنند; (۲)

(هرگز) نزاد و زاده نشد، (۳)

و براى او هیچگاه شبیه و مانندى نبوده است! (۴)

 

 خطبه دوم

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحیم، اَلحَمدُلِلَّه رَبِّ العَالمین و صَلَّی‌اللهُ عَلَی سَیِّدَنا و نَبِیِّنَا اَبالقَاسِمِ المُصطَفَی مُحَمَّد صَلَی‌الله علیه و آله و عَلَی عَلِیٍّ اَمیرِالمؤمنین و عَلَی فَاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ العالمین و عَلَی الحَسَنِ وَ الحُسَین سَیِّدَی شَبابِ اَهلِ الجَنَّة و عَلِیّ بن الحسین و مُحمّدَ بنَ عَلِیّ و جَعفَرَ بنَ مُحمّد و موسَی بنَ جَعفَر و عَلِیّ بن موسَی و مُحَمَّدَ بن عَلِیّ و عَلِیّ بن مُحمّد و الحَسَنَ بن عَلِیّ و مولانا صاحِبَ الزَّمان (عج) اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَیهِ وَ عَلَیهم بِأفضَلِ صَلَواتِکَ وَ بَارِک عَلَیهِم بِأفضَلِ بَرَکاتِکَ.

 

چند نکته را می‌خواهم با سرعت عرض کنم. شما هم دیشب مشغول شب قدر بودید و هم صبح راهپیمایی داشتید زیاد شما را معطل نکنم.

 

قدرت خدا بالاتر از همه قدرت و توطئه گران است و شما به خدا توکل کنید.

 

قرآن کریم می فرماید: «وَقَدْ مَکَرُوا مَکْرَهُمْ وَعِنْدَ اللَّهِ مَکْرُهُمْ وَإِنْ کَانَ مَکْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ»[6]

دشمن‌ها خیلی برنامه‌ریزی می‌کنند. مکر اینجا در آیات قرآن به معنای برنامه‌ریزی است. حیله نیز به همین معنا است. البته ما معنای منفی از آن برداشت می‌کنیم ولی معنای آن کلی است. در برخی جاها دارد که «وَ مَکَرُوا وَمَکَرَ اللَّهُ وَاللَّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ»[7] آنها برنامه‌ریزی می‌کنند و خدا نیز برنامه‌ریزی می‌کنند ولی خدا بهترین برنامه ریز است. در سوره انفال دارد که و یمکرون آنها توطئه‌هایی می‌کنند و یمکر الله خداوند نیز برنامه‌ریزی می کند. فعل به صورت مضارع است و معنایش این است که همیشه این مکر ادامه دارد.

قرآن می گوید: «وَلا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»[8] دشمن همیشه در پی این است که شما در مسیر نگه دارد و از راه حق بازدارد. آنها مکر می‌کنند و خدا نیز برنامه‌ریزی می کند ولی بدانید که خدا بهترین برنامه ریز است. آیا این یک نوید نیست؟ آیا معنایش این نیست که باید به خدا توکل کنیم و همه برنامه‌ریزی‌های دشمن را خدا از بین می‌برد؟

خداوند می‌فرماید برنامه‌ریزی آن‌ها آن‌قدر سخت است که ممکن است حتی کوه‌ها نیز سست شوند ولی «فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ ذُو انْتِقَامٍ»[9] خیال نکنید که خدا وعده خلاف می کند. خدا عزیز و قوی است و خودش فرموده است: «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ»[10] اگر در مسیر خدا قدم بردارید شما را یاری می کند و قدم‌هایتان را ثابت نگه می‌دارد. با تأکید می گوید که وعده‌هایی که به  مؤمنین و رسولان داده است تخلف نمی‌کند. چرا ما از توطئه‌های دشمن نگران باشیم؟ باید مراقب باشیم و مواظب باشیم و حواسمان جمع باشد و مستعد باشیم و کاری کنیم که همیشه دشمن از ما بترسد و جرأت نکند ولی آنچه اصل مسأله است این است که خدا قدرتش بالاتر از قدرت آن‌ها است ولی شما در میدان کار باشید و به خدا توکل کنید و هیچ سستی به خود راه ندهید و از تحریم‌ها و کارهای دشمن نیز نترسید و به لطف خدا امیدوار باشید. چهل سال امتحان کردیم و به خدا توکل کردیم و خدا نیز تا حالا مکرشان را به خودشان برگردانده است و همه نقشه‌های آن‌ها نیز نقش بر آب خواهد شد.

برخی سست‌عنصر هستند. تا اتفاقی می‌افتد اموال خودشان را بر می‌دارند و به خارج می‌برند یا اجناسشان را پنهان می‌کنند. این‌ها ترس دارند و خدا را نشناخته‌اند و به قدرت خدا معرفت ندارد و به قدرت خدا سوءظن دارند. این‌ها باید به خودشان بیایند. بگویند اگر مال دارم باید در اینجا نگه‌دارم و اگر مشکلی پیش آمد همراه برادران دینی‌ام باشم و مال خدا است. آن‌هایی که جنس دارند بجای این‌که سراغ احتکار بروند در اختیار مردم بگذارند. برکتش با خدا است. به خدا توکل کن. چه می‌شود؟ خدا به ما نصرت می‌دهد و می‌بیند و کمک می کند. این چیزها در جامعه ما کمرنگ شده است. باید این‌ها را برگردانیم و کمک کنیم.

 

نکته دیگری که می‌خواهم عرض کنم این است که دو خصلت در جامعه ما است که باید روی آن کار کنیم و کم‌کم از جامعه دور کنیم.

 

برای حفظ انقلاب تفکر و تعقل همراه با وحدت و دغدغه دین مورد نیاز است.

انقلاب ما برای اسلام بوده است و برای قرب به خدا و سعادتمندی بوده است و از هر کاری که ما را از قرب خدا دور می کند اجتناب کنیم و به هر کاری که ما را به قرب خدا نزدیک می کند اقدام کنیم. هم خودمان را نجات بدهیم و هم دیگران را. این منطق اسلام است. باید به دیگران نیز توجه کنیم. مسأله امربه‌معروف و نهی از منکر یکی از اساسی‌ترین واجبات ما است که اگر ترک شود اکثر واجبات ترک می‌شود.

برخی در جامعه هستند که مسلمان هستند و نماز می‌خوانند و دین دارند و لفظاً با انقلاب هستند ولی دغدغه حفظ دین و هدایت دیگران را ندارند. خودش کارهایش را انجام می‌دهد ولی اطرافیانش برایش اهمیتش ندارد که آنها گرفتار گناه هستند. برخی کارها نیز که سیاسی می‌شود بدتر می‌شود و دیگر کاری ندارند که دین مردم چه می‌شود؟ آیا نسبت به کمرنگ‌تر شدن دین مردم و نجات دادن مردم تکلیف دارند یا نه؟ برایشان تفاوتی نیم کند. این صفت خوبی نیست. اسلام فرموده است که شما بهترین امت هستید چون امربه‌معروف و نهی از منکر دارید.

یک دسته نیز داریم که مؤمن و متدین هستند. نماز شب خوان و معتقد به انقلاب است ولی در فهمش و دینش تفکر نمی‌کند. تعقل نمی‌کند. در گفتارش انضباط ندارد. برنامه‌ریزی ندارد. گاهی وقت‌ها از کسی خوشش نمی‌آید به او تهمت می‌زند. بجای این‌که دیگری را به خاطر کار بد نصیحت کند بدگویی از او می کند. راهکارش را بلد نیست. خیالش می کند اگر به شخصی تهمت بزند یا کار بد کسی را بگوید بدی آن برداشته می‌شود. درحالی‌که این‌طور نیست.

این نیز حرکت خوبی نیست. ما دستور داریم که باید تفکر کنیم و تعقل داشته باشیم. این آیه‌ای که همیشه می‌خوانیم «فَبَشِّرْ عِبَادِی الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»[11] که امام کاظم علیه السلام می‌فرماید این آیه دو چیز را می گوید: یکی تفکر و دیگری تعقل.

تعقل باید در جامعه ما نهادینه شود. تا جامعه وحدت پیدا کند و همه با یکدیگر خوب شوند و محبت داشته باشند. نه آن‌هایی که آن‌طوری هستند و دغدغه دین ندارند و نه این‌هایی که این جهت را در برخی از آنها می‌بینیم. هر دوی این‌ها نفس است و در جامعه ما باید برداشته شوند. هم سیاسیون ما که دغدغه دینی کمتری دارند باید هوشیار شوند. بستر برای دین‌داری فراهم کنند و زمینه برای گناه و انحراف فراهم نکنند. دلشان بسوزد. اگر فرزندانشان کم‌توجه به دین است آها را نصیحت کنند. در مدرسه و دانشگاه و جامعه دین را اجرا کنند. آینده را در نظر بگیرند. فرزندشان در آینده چگونه می‌خواهد بشود؟ معلمی که به آینده شاگردش بی‌تفاوت باشد این معلم بی‌خیال می‌شود. ولی اگر به فکر دین و اعتقادش باشد خوب می‌شود. از آن‌طرف اگر زود تهمت بزند و غیبت کند این نیز اشتباه است. اگر تفکر و تعقل نباشد جامعه ما را به هم می‌ریزد. احتیاج است که ما خودمان را اصلاح کنیم. مقام معظم رهبری نیز در این مسیر واقعاً خوب و جدی پیش می‌رود.

قرآن نیز به ما می گوید: «وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ»[12] عبادت بکنید خدا را و از طاغوت بپرهیزید. طاغوت معانی زیادی دارد؛ یعنی آن چیزهایی که انسان را از خدا دور می کند؛ زیرا طاغوت از خصوصیات شیطان است. طواغیت همراهان شیطان هستند. همراهی کردن به هر چیز بدی طاغوت است. استکبار جهانی و آمریکا و غرب و ... این‌هایی که ما را از خدا دور می‌کنند طاغوت هستند. عبادت کنید و سراغ طاغوت‌ها و غیبت‌ها و تهمت‌ها و بی‌دینی‌ها نروید تا در زندگی موفق باشید.

 

در اقتصاد جهش و پیشرفت و تحول باید اتفاق بیفتد.

نکته دیگر این‌که درباره اقتصاد همه ما باید بدانیم که یک تحول می‌خواهیم. یک جهش می‌خواهیم. چهل سال از انقلاب گذشته است. در آن جلسه برنامه‌ریزی چهل‌ساله گفتم که اهل خبره باید بررسی کنند که این‌همه ارگان‌ها در این چندساله چکار کرده‌اند؟ چکار نتوانستیم بکنیم؟ به دنبالش برویم؟ برای انقلاب چه کرده‌ایم؟ چطور شده است که در اقتصاد و صنعت نتوانسته‌ایم برخی از کارها را انجام بدهیم؟ تنبلی داشته‌ایم؟ بی‌حالی داشته‌ایم؟ استفاده نکردن از نیروهای خوب داشته‌ایم؟ سیاست‌بازی داشته‌ایم؟ ترک کردن یکدیگر داشته‌ایم؟ چکار کرده‌ایم که نتوانسته‌ایم بعد از پنجاه سال نتوانسته‌ایم یک ماشین خوب تحویل بدهیم و حالا که فرانسوی‌ها می‌خواهند بروند ناراحت بشویم؟ این ذلت نیست؟ بد نیست؟ این‌ها به چه درد ما می‌خورند؟ این شرکت‌های خارجی که الآن با حرف آمریکا دارند می‌روند چرا محتاج آن‌ها باشیم؟ چرا باید غصه بخوریم که آنها دارند می‌روند؟ ما که غصه نمی‌خوریم. امام رحمة الله علیه نیز به ما گفته است که رابطه با آمریکا به چه درد ما می‌خورد؟ ده سال اگر خودمان فکر کنیم همه‌چیز را می‌توانیم پیش ببریم. این کار را نکردیم. باید یک جهش و پیشرفت و تحول اتفاق بیفتد. باید جدی باشیم. دارد دیر می‌شود. نگذاریم این‌ها ما را مشغول به کارهای بی‌خودی کنند. علی‌ای‌حال امتحان الهی در راه است و ما باید در جمهوری اسلامی در همه‌چیز امتحان بشویم. مردم ما در نگهداری انقلاب امتحانشان را پس داده‌اند. جان داده‌اند فرزند داده‌اند اولاد داده‌اند همه‌چیز داده‌اند تا این انقلاب را حفظ کنند.

امام ما رهبر ما مردم ما همه در این مسیر واقعاً ایستادگی کردند. الآن در مسأله گذشت از مال است. گذشت درباره اقتصاد است. گذشت از وقت است. الآن وقت این است که منیت و خودیت را کنار بگذاریم و وقت این است که سیاست‌بازی را کنار بگذاریم. وقت این است که من و تویی را کنار بگذاریم. وقت این‌که جدی کار کنیم و اقتصاد را پیش ببریم. اینجا وقت امتحان است. وقتی امتحان را پس دادیم و موفق نشویم فردا خدا نیز به گوش شما سیلی می‌زند. این مسأله بیشتر به مسئولین و صاحبان قدرت و صنعت برمی‌گردد؛ یعنی چه که تا یک اتفاقی می‌افتد بلیط می‌گیرند و به خارج می‌روند؟ یا پول‌هایشان را به‌جاهای دیگر می‌برند؟ یا پول‌هایشان را از بانک‌ها می‌کشند؟ اینجا وقت امتحان است و باید از این امتحان موفق بیرون بیاییم. اقتصاددان‌ها و صنعتگران و مسئولین ما والله مسئول هستند و علت این مشکلات را بررسی کنند. امید را از دست ندهید. امید به شرق و غرب را قطع کنید.

باید سیاست بازی مستکبرین را شناخت و با توکل بر خدا به استعدادهای درون کشور خودمان توجه کنیم.

 

از اول می‌دانستم و فکر من این بود که این آمریکایی‌ها با غربی‌ها ساخته است و خیمه‌ شب‌ بازی می‌کنند. این ‌که آمریکا بر روی فولاد تعرفه می‌گذارند دروغ است. می‌خواهد آنها را بترساند و با آنها قرار گذاشته است تا ایران را تحت‌فشار بگذارد. این‌ها خیمه‌شب‌بازی است. هیچ‌کدام از این‌ها ما و ایران را نمی‌خواهند و نمی‌خواهند همه ما روی پا بایستیم و جای آنها را بگیریم. نه فرانسه و نه انگلیس و نه شوروی[روسیه] و هیچ جای دیگر این‌طوری نمی‌خواهند؛ اما خدا می‌خواهد و خودش گفته است که من با شما هستم. چرا به این‌ها اعتماد داریم؟ آنها را رها کنیم. برگردیم و خودمان کار کنیم. مگر خدا به ما استعداد نداده است و مگر ما نمی‌توانیم و نشده است؟ امید به خدا ببندید و خدا همه کارها را درست می کند.

اَلَّلهُمَّ انصُر الاسلامَ وَ المُسلِمین وَ اخذُل الکُفَّارَ وَ المُنافِقین أیِّد مَن أیَّدَ الدّین و انصُر مَن نَصَرَ المُسلِمینَ وَ اخذُل مَن خَذَلَ المُسلِمین

پروردگارا! به آبروی امام زمان عجل الله تعالی فرجه قسمت می‌دهیم به رحمت واسعه‌ات با ما رفتار کن!

دعاها نمازها و روزه ها را از همه ما به احسن وجه بپذیر!

پروردگارا به آبروی امام زمان عجل الله تعالی فرجه و پنج تن آل عبا قسمت می‌دهیم که ایران و اسلام و مردم و رهبری و خدمتگزاران ما را در پناه خودت از همه توطئه ها حفظ کن!

به این مردم برکت و عمر طولانی عنایت کن!

به همه ما قدرت بده! در برابر استکبار جهانی بایستیم؛

به همه ما لطف کن! که در مقام حمایت از انقلاب و دین و اسلام پایدار بمانیم؛

به همه ما لطف کن! در مسیر تو قرار بگیریم؛

اخلاص در عمل جدیت در کار به ما عنایت بفرما!

ما را از ریاکاری و سیاست‌بازی های بیخود دور کن!

خدایا به ما توان حرکت در مسیر خودت عنایت کن!

خدایا توطئه‌های دشمنان را به خودشان برگردان!

خدایا این مردم دست هایشان را بلند کرده‌اند و در شب‌های ماه رمضان از تو خواسته اند خدایا به لطفت دعاهایشان را مستجاب کن!

خدایا شهدای ما را با شهدای کربلا محشور کن!

شهید محراب ما و همه شهدای محراب و هم گذشتگان را در پناه خودت به درجات عالیه برسان!

کسانی که در اینجا نماز جمعه خواندند امام جمعه بودند امام جماعت بودند کسانی ماموم بودند همه را غریق رحمت بفرما!

خدایا همه کسانی که برای تو خدمت می‌کنند موفقشان بدار!

خدایا فرزندان ما را در پناه خودت از لغزش ها حفظ کن!

خدایا ما را از امسال تا سال آینده موفق به بندگیت قرار بده!

خدایا دعاهای ما را مستحاب کردی خودت ما را تا سال آینده در مسیر خودت قرار بده!

فرج امام زمان عجل الله تعالی فرجه نزدیک کن!

رهبر معظم انقلاب در پناه خودت حفظ کن!

بر توفیق و طول عمرش بیفزای!

مراجع و برزگان و علما و خدمتگزاران ما را در پناه خودت توفیق عنایت بفرما!

ما را از یاوران امام زمان قرار بده!

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾ اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿٢﴾ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ ﴿٣﴾ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ ﴿٤﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

بگو: خداوند، یكتا و یگانه است; (۱)

خداوندى است كه همه نیازمندان قصد او می ‏كنند; (۲)

(هرگز) نزاد و زاده نشد، (۳)

و براى او هیچگاه شبیه و مانندى نبوده است! (۴)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پی نوشت ها:



[1]. سوره طه، آیات 25 تا 28.

(موسى) گفت: پروردگارا! سینه‏ام را گشاده كن; (25) و كارم رابرایم آسان گردان! (26) و گره از زبانم بگشاى; (27) تا سخنان مرا بفهمند! (28)

 

[2].  وسائل الشيعة - ط الإسلامية، الحر العاملي، الشيخ أبو جعفر، ج11، ص188.

وقال عليه السلام: اتقوا معاصي الله في الخلوات فان الشاهد هو الحاكم

 

[3].  تفسير ابن كثير - ط العلميه، ابن كثير، ج9، ص81.

 

[4].  غرر الحكم و درر الكلم، التميمي الآمدي، عبد الواحد بن محمد، ج1، ص522.

 

[5]. همان.

 

[6]. سوره ابراهیم، آیه 46.

آنها نهایت مكر (و نیرنگ) خود را به كار زدند; و همه مكرها (و توطئه‏هایشان) نزد خدا آشكار است، هر چند مكرشان چنان باشد كه كوه‏ها را از جا بركند! (۴۶)

 

[7]. سوره آل عمران، آیه 54.

و (یهود و دشمنان مسیح، براى نابودى او و آیینش،) نقشه كشیدند; و خداوند (بر حفظ او و آیینش،) چاره‏جویى كرد; و خداوند، بهترین چاره‏جویان است. (۵۴)

 

[8]. سوره بقره، آیه 217.

یَسْأَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِیهِ قُلْ قِتَالٌ فِیهِ کَبِیرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَکُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَالْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُولَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

از تو، در باره جنگ کردن در ماه حرام، سؤال می‌کنند؛ بگو: «جنگ در آن، (گناهی) بزرگ است؛ ولی جلوگیری از راه خدا (و گرایش مردم به آیین حق) و کفر ورزیدن نسبت به او و هتک احترام مسجد الحرام، و اخراج ساکنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است؛ و ایجاد فتنه، (و محیط نامساعد، که مردم را به کفر، تشویق و از ایمان بازمی‌دارد) حتّی از قتل بالاتر است. و مشرکان، پیوسته با شما می‌جنگند ، تا اگر بتوانند شما را از آیینتان برگردانند؛ ولی کسی که از آیینش برگردد ، و در حال کفر بمیرد، تمام اعمال نیک (گذشته) او، در دنیا و آخرت، برباد می‌رود؛ و آنان اهل دوزخند؛ و همیشه در آن خواهند بود.﴿217﴾

 

[9]. سوره ابراهیم، آیه 47.

پس گمان مبر كه خدا وعده‏اى را كه به پیامبرانش داده، تخلف كند! چرا كه خداوند قادر و انتقام گیرنده است. (۴۷)

 

[10]. سوره محمد، آیه 7.

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ

اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! اگر (آیین) خدا را یارى كنید، شما را یارى مى‏كند و گامهایتان را استوار مى‏دارد. (7)

 

[11]. سوره زمر ، آیه 17 تا 18.

وَالَّذِینَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ یَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِی ﴿١٧﴾ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِکَ الَّذِینَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِکَ هُمْ أُولُو الألْبَابِ

و كسانى كه از عبادت طاغوت پرهیز كردند وبه سوى خداوند بازگشتند، بشارت از آن آنهاست; پس بندگان مرا بشارت ده! (۱۷)

همان كسانى كه سخنان را مى‏شنوند و از نیكوترین آنها پیروى مى‏كنند; آنان كسانى هستند كه خدا هدایتشان كرده، و آنها خردمندانند. (۱۸)

 

[12]. سوره نحل، آیه 36.

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کُلِّ أُمَّةٍ رَسُولا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ الضَّلالَةُ فَسِیرُوا فِی الأرْضِ فَانْظُرُوا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الْمُکَذِّبِینَ

ما در هر امتى رسولى برانگیختیم كه: «خداى یكتا را بپرستید; و از طاغوت اجتناب كنید!» خداوند گروهى را هدایت كرد; و گروهى ضلالت و گمراهى دامانشان را گرفت; پس در روى زمین بگردید و ببینید عاقبت تكذیب‏كنندگان چگونه بود! (۳۶)

 

شنبه ١٩ خرداد ١٣٩٧ - ١١:١٧

 

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 





آخرین مطالب

پربازدیدترین ها