صفحه اصلي > اخبار   


خطبه‌های نماز جمعه یزد 27 بهمن 1396

 

خطبه اول:

 

السَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله

 

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ  

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

أَلحَمدُلِلهِ رَبِّ العالَمين بارِئ الخَلائِقِ أَجمَعين وَ باعِثِ الأَنبياءِ وَالمُرسَلين، ألَّذي خَلَقَ الْخَلَائِقَ بِقُدْرَتِهِ وَ نَشَرَ الرِّيَاحَ بِرَحْمَتِهِ ِ وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَيَدانَ أَرْضِه‏. نَستَعينُهُ وَ نَتَوَكَّلُ عَلَيه وَ نُؤمِنُ بِهِ وَ نَستَغفِرُهُ، ثَمَّ نُصَلّي وَ نُسَلِّم عَلي سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنا أبی‌القاسِمِ المُصطَفي مُحَمَّد وَ عَلي آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ المَعصُومينَ المُكَرَّمين سِيَّما بَقيَّة‌اللهِ فِي‌الأَرَضين رُوحي وَ أرواحُ العالَمينَ لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفداه.

 

سفارش به تقوی

«اُوصیکُم عِبادَ اللهِ وَ نَفسی بِتقوَی اللهِ وَ لُزُومِ اَمرِهِ».

قالَ اللهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى‏ فِي مُحْكَمِ كِتَابِه‏:

« قُلْ يَا عِبَادِىَ الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُم لِلَّذينَ احْسَنُوا في هَذِهِ الدُّنيا حَسَنَةٌ وَ ارض اللّهِ وَاسِعَةٌ انَّمَا يُوفَّى الصَّابِرُونَ أَجرَهُم بِغَيرِ حِساب‏‏».[i]

در خطبه اولم خودم و شما را به تقوا و پرهیز از گناه سفارش می کنم.

 

رسیدن به کمال و قرب الهی؛ هدف از خلقت انسان

در ارتباط با زندگیِ امروزه دنیا و همچنین زندگانی انسان ها، نظر به این که خلقت ما در زندگانی، خلقت عبث نیست و ما بی هدف خلق نشده ایم، باید به آن مسیری که خدای متعال برای ما معیّن کرده که جهان و زندگانی ابدی است، [برویم].

خداوند متعال رشد و کمال انسان را خواسته است. [تا] انسان به کمال برسد، به قرب خدا برسد تا در آنجا زندگانی با کمال و انسانیت، همراه با نعمت های الهی داشته باشد. چون [آنجا یعنی آخرت] همیشگی است و انسان همیشه احتیاج دارد که برای آنجا زاد و توشه داشته باشد تا زندگانی خودش را در آنجا همراه با نعمت هایی ببیند. به همین منظور باید اطاعت خدا کنیم. باید معنویت را در زندگانی مان بیاوریم.

 

لزوم تربیت الهی از زمان طفولیت

این معنویت، ارتباط با خدا و صفات خداوندی، ارزش ها، تربیت های سالم، باید در جامعه‌ی انسانی حاکم باشد. بخصوص از زمان رشد انسان، زمانی که انسان پا به عرصه وجود می گذارد و دورانی را در طفولیت و دورانی را در نوجوانی به سر می برد. در این دوران هست که آن تربیت الهی و انسانی، آن هویت خدایی انسان شکل می گیرد. کم‌کم که انسان رشد می کند، باید آن فطرت الهی زنده شود. عشق به خدا را، علاقه‌مندی به حق را، یاد حق و خدا را در وجود خودش احساس کند. جوان ما، نوجوان ما احساس کند که پناه دارند، پناهگاه دارد. کسی که مافوق همه قدرت‌هاست همراه، کمک کار و امداد کننده او هست. احساس غربت، احساس تنهایی، احساس ناامیدی، احساس پوچی نکند. لازمه این معنا و توفیق این است که ما تربیت را از نوجوانی شروع کنیم.

 

تربیت الهی، از حقوق فرزندان بر والدین

یکی از حقوقی که فرزندان دارند این است که پدر و مادرها این روحیه خدایی و الهی را در فرزندان خود زنده کنند. واقعا معلّمین و اساتید ما در کنار زحمت های فراوانی که می کشند باید در ارتباط با خدایی کردن بچه ها، نوجوان ها و جوان ها و همچنین ارتباط دادن آنها با خدا زنده کنند. و پشتوانه خدایی داشتن را به آنها بفهمانند و خدا را به زندگی بچه ها بیاورند که یک حرکت لازم و ضروری است. چون استکبار جهانی، شیطان ها و شیطان صفتان در دنیا می خواهند ما و جوانان و بچه‌های ما را از آن هویت و فطرت خدایی دور کنند.

 

آثار دوری از خداوند

اگر هر کس از خدا دور شود یعنی از آن دریای رحمت الهی دور شود، به کویرها و خشکی ها نزدیک می شود و مسلّم است که [در این صورت] گرفتار حرف ها و لات و آلات و تبلیغات آن ها می شود و آن وقت بدی ها ،پلشتی ها، دزدی ها، سرقت ها، فسادها، فحشاها، دوری ها، خودکشی ها، بی امیدی ها به سراغش می آید.

 

آثار  ایمان و قرب به خداوند

اضطراب ها، نگرانی ها در اثر بی دینی و بی توجهی به خدا و احساس اینکه پشتیبان ندارد، [به وجود می آید].

دختر جوان ما، پسر جوان ما و خود ما زمانی آرامش داریم، زمانی زندگی آرام داریم، زمانی اضطراب و استرس نداریم که احساس کنیم که خدا پشتوانه ماست، احساس کنیم که خدا نگهدارنده ماست، احساس کنیم که هرچی می خواهیم، از او می خواهیم، احساس کنیم که ناامید نیستیم. [به همین جهت] صبر می کنیم، در سختی ها تحمّل کرده و توکّل به خدا کرده و خدا را یاد می‌کنیم.

اگر یک وقتی چیزی نداشته باشیم، یا زندگی مان، مقداری مشکل و سخت شود به خدا توکل می کنیم که خدایا برسان و خدا هم [قطعاً] عنایت می کند. دستمان را به مال مردم دراز نمی‌کنیم. دستمان را به بیت المال دراز نمی کنیم. دستمان را به حرام دراز نمی کنیم. اینها ثمره ایمان است که باید در روح بچه های ما باشد.

در دنیای الان اضطراب ها زیاد است. استرس ها زیاد است. گرفتاری ها، فحشاها و فسادها در اثر دوری از خداست. [به همین جهت] این نوجوانان تربیت دینی نمی شوند. بی اتکّای به خودشان می شوند. بعد هم اگر کاوش کردند و پیدا کردند چون امیدی به جایی ندارند دست به خود کشی می زنند، دست به فساد می زنند و دست به فحشاء می زنند.

دختری اگر در خانه پناه نداشته باشد، یاد خدا نداشته باشد، چنانچه یک دفعه نگرانی پیدا کند یا در کنکور قبول نشود، سر به بیرون می گذارد و به بیرون می رود و دست خیانتکارها می افتد.

 

تذکر به والدین و معلمان در تربیت دینی فرزندان

پس عزیزان من! پدران و مادران ! همه عزیزان! همه‌ی ما سعی کنیم، معلّمان و اساتید ما سعی کنند در مقابل مبارزه با فساد غرب و مبارزه با این همه فضاهای بد، دلهای این بچه ها را با خدا آشنا کنند.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) می فرماید: «زكِّ قلبَك بالأدَبِ»[ii]؛ قلبت را با ادب و تربیت الهی تزکیه کن و قدرت بهش بده. «كمَا يُذكْى النَّارُ بالحَطَب»؛ همانطور که آتش درست می کنید اگر رهایش کنید، آتش خاموش می شود.

شما که هیزم می گذارید، چیزی قرار می دهید و این آتش را فروزان تر می کنید. قلب بچه های ما، ایمان بچه های ما [همین طور است]. اگر شما به آنها خوراک ایمانی ندهید، خوراک قرآن ندهید، [مواظبت نداشته باشید تا] نمازش را درست بخواند، قلبش خوراک پیدا نمی کند و لذا این قلب می میرد، این قلب جوان می میرد. آن وقت این دشمنان و شیطان ها می آیند و مغزشان را شستشو می دهند.

باید حواسمان در قصه تربیت جمع باشد. قرآن که می گوید: «الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ»[iii]؛ آنهایی که ایمان آوردند، همیشه انسان های مطمئنی هستند. چرا؟ زیرا خدا را پشتوانه خودشان می دانند.

«أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ اضطراب ها، ورشکستگی ها، ناامیدی ها، تنبلی ها، بیکاری ها، بی عرضگی ها، همه اینها با اطمینان، ذکر و یاد خدا برطرف می شود.

انسان به امید عنایت خدا زنده است، به کمک های خدا زنده است. نگذاریم جوان های ما بی‌اطلاع از مسائل دینی شان، بی اطلاع از لطف خدای خودشان، بی اطلاع از هویت الهی شان بار بیایند و آن وقت نتوانیم جامعه را کنترل کنیم و دشمن بیاید آن ها را ببرد.

این وظیفه همه مسئولین فرهنگی ماست. وظیفه همه ماست که این جوان ها و نوجوان ها را تغذیه کنیم که ان شاالله آن تربیت دینی که خدا می خواهد، [در مورد آنها داشته باشیم].

ان شالله خداوند متعال به ما عنایت کند و توفیق داشته باشیم که در تربیت فرزندان مان و در دیندار کردن جوانان‌مان غفلت نکنیم.

مادرها، پدرها، معلم ها، اساتید، روحانیون، همه ما این احساس مسئولیت را باید داشته باشیم. نسبت به غذای بچه خودمان احساس مسئولیت می کنیم. نسبت به لباس بچه خودمان احساس مسئولیت می کنیم. خدای نکرده تا مریض شد سریع می بریم دکتر تا شفای او را بگیریم. اما نسبت به اخلاقش، نسبت به دینش و نسبت به تربیتش، زنده کردن فطرتش، خدایی کردنش، سلامت معنویتش و سلامت جسم و جان و روحش چرا کار نمی کنیم؟! چرا دلسوزی نمی کنیم؟! البته خیلی انجام می دهند ولی خیلی ها هم انجام نمی دهند.

امیدوارم خدای متعال به ما توفیق دهد که بتوانیم نسبت به تربیت بچه های مان، [کوشا باشیم. همچنین مسئولین ما] و ارگان های فرهنگی و دولتی در تربیت دینی و برنامه ریزی هایی که در ارتباط دیندار کردن و تربیت دینی دارند جدّی باشند که فردا پیش خدای متعال مسئول باشند

مادر و پدرها هم باید کاری کنند که فردای قیامت جواب خدا را بدهند اگر کوتاهی کنند.

خدایا به ما توفیق تربیت سالم نسبت به فرزندانمان عنایت بفرما.

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1)  اللَّهُ الصَّمَدُ (2)  لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3)  وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه: بنام خداوند بخشنده مهربان

1- بگو: خداوند يكتا و يگانه است.

2- خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند

3- نزاد و زاده نشد.

4- و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

خطبه دوم:

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ و صَلی اللّهُ عَلی سَیِّدنا و نَبیِّنا اَبی القاسمِ المُصطَفی مُحمّدٍ (صَلَي اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ) وَ عَلی عَلیٍّ اَمیرِ المؤمنینَ و عَلی فاطمهَ سَیدهِ نساءِ العالمینَ و عَلی الحَسنِ والحُسینِ سَیدی شَبابِ اَهلِ الجَّنهِ و عَلیِّ بنِ الحُسَینِ و محمدِ بنِ علیٍّ و جعفرِ بنِ مُحمدٍ و مُوسَی بنِ جَعفرٍ و عَلیِّ بنِ مُوسَی و مُحَمَّدِ بنِ عَلیٍّ وَعَلیِّ بنِ محمَّدٍ والحَسَنِ بنِ عَلیٍّ وَ مَولانا صاحبَ الزَّمان (عجَّلَ الله تعالی فرجه الشریف) اللّهُمَّ صَلِّ عَلَیهِ و عَلَیهِم بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِك.

 

چون در ایّام فاطمیه هستیم  و شما الحمدلله در مجالس حضرت زهرا (علیها السلام) و فاطمیه شرکت می کنید و مطالب را می شنوید و خودتان آگاه هستید، در خطبه دومم دیگر صحبت زیادی درباره شخصیت حضرت زهرا (علیها السلام) و آن شان که متعلّق به این بانوی بزرگوار هست، نمی کنم. اما برای اینکه من هم نصیبی داشته باشم، یک روایت برای تان می خوانم.

 

عظمت مقام و شأن حضرت زهرا (علیها السلام)

در [کتاب] أمالی صدوق از قول پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) هست که می فرماید: «مَتَى قَامَتْ‏ فِي‏ مِحْرَابِهَا بَيْنَ‏ يَدَيْ‏ رَبِّهَا جَلَ‏ جَلَالُهُ».

فاطمه زهرا خصلت ها، عظمت ها و خوبی های فراوان دارد. در این زمینه و در خلقت یکّه تاز است. عالی ترین، عظیم ترین، با شأن ترین خلق موجود بین انسان ها و زن هاست. به دست قدرت خدای متعال [خلق شده است]. هرچه بخواهی درباره فاطمه (علیها السلام) بگویی نه می توانیم حقش را اداء کنیم و نه قدرتش را داریم.

این روایت در ارتباط با یکی از حالات عبادی حضرت زهرا (علیها السلام) است. بحث عبادت های حضرت زهرا (علیها السلام) یک فصل مهمی است. فصل دعاهای حضرت زهرا (علیها السلام)، مناجاتهای او با خدای متعال خدا،  خودش یک فصل مهمی از زندگی حضرت زهرا (علیها السلام) است.  

 

بیان عبادت های حضرت زهرا (علیه السلام) از زبان پیامبر (صلی الله علیه و آله)

من یک جمله را در اینجا می خوانم.

«مَتَى قَامَتْ‏ فِي‏ مِحْرَابِهَا»[iv]؛ فاطمه زهرا (علیه السلام) این طور بود که هر وقت در محراب عبادت می ایستاد، «بَيْنَ‏ يَدَيْ‏ رَبِّهَا»، وقتی در مقابل پروردگارش جلّ جلاله به عبادت می ایستاد، « ظَهَرَ نُورُهَا لِمَلَائِكَةِ السَّمَاءِ»؛ نور زهرا (علیها السلام) برای ملائکه آسمان ها نورافشانی می کرد.

« كَمَا يَظْهَرُ نُورُ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ»؛ همانطور که نور ستاره ها برای زمین نور افشانی می کند. نور حضرت زهرا (علیها السلام) آسمان ها را روشن می کند.

« وَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمَلَائِكَتِهِ»؛ خدای متعال به ملائکه خود می گوید. « يَا مَلَائِكَتِي»؛ ای ملائکه من

«انْظُرُوا إِلَى أَمَتِي فَاطِمَةَ»؛ به این بنده من فاطمه (علیها السلام) نگاه کنید که چگونه عبادت می‌کند.

این جا بیان می کند: « انْظُرُوا إِلَى أَمَتِي فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ إِمَائِي»؛سیده بندگان من در زنهاست.

می فرماید: «قَائِمَةً بَيْنَ يَدَيَّ»؛ این فاطمه (علیها السلام) در مقابل من ایستاده است.

« تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهَا مِنْ خِيفَتِي»؛ انگار تمام اعضاء و جوارح این فاطمه (علیها السلام) ایستاده در مقابل من به هم می خورد. در مقابل من از خوف من به هم میریزد.

«فَرَائِص» یعنی تمام اعضای بدنش، این استخوان ها و اعضای بدنش همین طور در مقابل خدای متعال می لرزد

«مِنْ خِيفَتِي»؛ از ترس من و از اینکه در مقابل من ایستاده تمام بدنش می لرزد. تمام بدنش [بخاطر اینکه] در مقابل من ایستاده آرامش ندارد.

« وَ قَدْ أَقْبَلَتْ بِقَلْبِهَا عَلَى عِبَادَتِي»؛ و او با قلبش متوجه من است. همه قلبش را داده به من و دربست خودش را این طوری و بدنش اونطور می لرزه که اختیارش را ندارد.

« وَ قَدْ أَقْبَلَتْ بِقَلْبِهَا عَلَى عِبَادَتِي». این را خدا به ملائکه اش می فرماید.

در این روایت یک مژده هم به شما می دهد و می فرماید:« أُشْهِدُكُمْ»؛ ای ملائکه همه شما را به شهادت می گیرم

« أَنِّي قَدْ آمَنْتُ شِيعتنا من النّار»؛ من شیعه های این فاطمه (علیه السلام) را، دوستداران این فاطمه (علیه السلام) را از آتش جهنم نجات می دهم.

این مژده ای است که خدای متعال به دوستداران واقعی فاطه (علیها السلام) می دهد.

امید است خدای متعال ما را در محبت فاطمه (علیها السلام) پایدار بدارد.

 

خب! من چندتا نکته عرض بکنم.

 

تشکر بخاطر حضور گسترده مردم در راهپیمایی در 22 بهمن

راهپیمایی 22 بهمن [بوده و] دست همه مردم درد نکند. واقعاً همه مردم سنگ تمام گذاشتند.

 

پیام های راهپیمایی 22 بهمن

این 22 بهمن و این عظمتی که خلق شد چند تا پیام داشت:

 

پیام اول: اقتدار ملی

 یک پیام برای خارجی ها، برای دنیای استکبار، دنیای خارج داشت که اولاً اقتدار ملی و اقتدار اسلامی ما را ثابت کرد. همه شان را انگشت به دهان کرد. دهان همه‌ی این یاوه گوها که در تلویزیون‌ها و رادیوهای بیگانه ورّاجی می کردند، و هر کس که رجز می خواند را دوخت. برای اینکه  می گفتند که؛ مردم ایران یا سست شدند و نمی آیند. توطئه هایی کرده بودند که در 22 بهمن چه کارها بکنند، چه خرابکاری ها و توطئه هایی داشته باشند اما این مردم با حضورشان همه اینها را خنثی کردند. این یکی از کارهایی بود که انجام گرفت.

 

پیام دوم: عدم ترس از دشمن

به دشمن فهماندند که ما ترس از دشمن نداریم. هرچه بخواهید ما را تهدید بکنید و هر چه بگویید که ما چه داریم و چه نداریم و این مردم یک ذره ترس به خودشان راه ندادند.

در این راهپیمایی ها و این سوال کردن ها؛ از جوانش تا پیرمردش، چنانچه سوالی می کردند[جوابی که می دادند] مشتی بر دهان ترامپ بود.

این مسأله مهمی است که یک جوان 20 ساله، یک خانم چند ساله و یک پیرمرد اینطور جلوی استکبار جهانی، جلوی قدرت جهانی که مردم در آن زمان ها تو ایران ازشان می ترسیدند، ایستادند. یک زمانی از آجانِ زمان؛ شاه می ترسیدند و می لرزیدند. اما امروز در مقابل استکبار جهانی فریاد می زند؛ دخترش، پسرش، زنش، پیرش، جوانش [فریاد می زند که:] برو گمشو، کاری نمی توانی بکنی. این یک عظمت است.

مردم ما خیلی رشد کردند. دشمنان را گیج کرده است [و می گویند] اینها کی هستند؟ چگونه هستند که با این همه تهدیدها نه می ترسند و نه می لرزند و نه از انقلابشون جدا می شوند و نه از دینشان دست بر می دارند؟ این برای شماها خیلی عظمت است و خیلی درس برای آنهاست اگر بفهمند.

ناچیز شمردن قدرت دشمن. ناچیز شمردن تهدیدات دشمن. زنده دل بودن، اینکه این مردم زنده هستند، بیدارند، بصیرت دارند. ایمان شان هنوز قوی هست حتی افرادی که به ظاهرش نمی‌خورد که دیندار باشند، از دینشان، از خدایشان و انقلابشان دفاع می کردند [همه این ها برای دسمن پیام و درس است].

آنهایی که به این مردم نگاه کوچک می کنند و برای عظمت شان احترام قائل نیستند، باید خجالت بکشند. ایمان درونی [این مردم] در دنیا ظاهر شد.

من واقعا همان طوری که امام (رحمة الله علیه) فرمودند وقتی این مصاحبه ها را گوش می دهم، [وقتی می بینم] از زن و مرد، در خیابان، در کوچه و بازار، در برف [می آیند و شعار می دهند] واقعا خجالت می کشیم، شرمنده می شوم که این مردم اینقدر عظمت دارند، اینقدر ایستادند، اینقدر محکمند.

من پیام این مردم را به شما عرض می کنم.

 

پیام سوم: بصیر و تابع ولایت بودن مردم

زنده بودن انقلاب، بصیرت داشتن مردم، زنده بودن آرمان امام (رحمة الله علیه) در وجودشان، از همه مهم تر اعتقاد به ولایت و رهبری [از پیام های راهپیمایی 22 بهمن است].

 درست حرف رهبری (حفظه الله) را می گیرند و می ایستند و به میدان می آیند. این اعتقاد وثیق به ولایت خیلی مسأله مهمی است.  دشمنان از این لج شان می گیرد. آنها هر چه دارند انجام می دهند، هر کاری می کنند که این مردم را از دین شان، از اعتقادشان، از آرمان های امام و از رهبری شان جدا بکنند، از ولایت شان جدا کنند، این چتر بزرگ و عظیم که روی سرشان است  که همان چتر اسلام و قرآن و ولایت اهل بیت (علیهم السلام) گرفته تا ولایت فقیه؛این مردم زیر این چتر ایستادند و محکم جلوی آنها را گرفته اند. این هم عظمتی بود.

روحیه اجتماعی، بصیرت، عدم تأثّر در یاوه سرایی بیگانکان [پیام های دیگر است].

اما [این راهپیمایی] یک پیامی هم به ما داشت. البته چیزهایی هم از مردم بروز کرد که در خلال حرف هایم عرض کردم.

ما این مردم را باید بشناسیم. ایمان دارند، اعتقاد دارند، انقلاب را قبول دارند، بصیرند، بینا هستند، عاقل هستند، خداجو هستند، خدادوست هستند.

 

لزوم جدّیت در رفع مشکلات مردم

با تمام این تبلیغات، با تمام این فضاها، با تمام این مشکلات، [در صحنه حاضر شدند] مشکلات را قبول می کنند امام دین شان را از دست نمی دهند. چقدر این مردم بصیرند! این را هم ما فهمیدیم. این مردم بزرگوار و خوب با حضورشان در صحنه ها [حماسه آفریدند]. اما این ها خواسته هایی هم دارند. ما باید در رفع مشکلات مردم کوشا باشیم.

مردم می گفتند: ما مشکلات داریم. اما مشکلات ما ربطی به مسأله حمایت از دین و انقلاب و رهبری ندارد. این ها را از همدیگر جدا می کنند.

دشمن ما را تحریم کرده است. سی ، چهل سال است که بدترین تحریم ها را کرده است. خود آمریکایی ها گفته بودند که این قدر تحریم های عجیب و غریب علیه ایران کردیم، که هر کشوری اگر بود از همان روزهای اول از بین رفته بود. اما اینها ایستادند. هنوز هم دارند پیش می روند، هنوز هم مسائل نظامی شان، چیزهای جدیدشان دارد بیرون می آید که مغزها را خیره کرده است.  این علامت اتّکای مردم به خداست، علامت اتّحاد این مردم است. علامت این است که مردم مشکلات را کنار می زنند، دین شان را، انقلاب شان را حفظ می کنند اما ما باید خجالت بکشیم.

مسئولین باید مشکلات مردم را رفع بکنند. تدبیر بکنند. واقعا نباید در این قصه بی تفاوت باشیم و باید در کنار مردم بایستیم. در ارتباط با رشد علمی شان، رشد فکری شان، در ارتباط با مسائل معیشتی شان، در ارتباط با بیکاری ها، در ارتباط با مسائل گرانی ها و چیزهایی دیگر که در جامعه هست که گاهی وقتها دست ساخته خودماست، گاهی وقت ها هم فتنه های دشمن است، گاهی وقت ها بی تدبیر ماست، گاهی وقت ها  هم کم کاری ماست؛ این ها همه اش باید تدبیر شود.

حالا الحمدلله سفارشات مقام معظم رهبری (حفظه الله) بوده و هست. و مسئولین دولتی هم کمر همّت را بسته اند که ان شاء الله کار بکنند. و واقعا هم جدّیت دارند. همه مسئولین ما، ادارات ما باید در مقابل این مردم احساس مسئولیت داشته باشند. این جوان ها را دریابیم.

حق این مردم است و حق این مردم را باید بهشان بدهیم.

 

مناسبت  24 بهمن 1396؛ کنگره ملی شهدای سیستان و بلوچستان

کنگره شهدای استان سیستان و بلوچستان که یک اجتماع بزرگی بود [ را داشتیم] که در ارتباط با وحدت و اتّحاد بین شیعه و سنی بود. پیام مقام معظم رهبری (حفظه الله) بسیار عالی بود که این هم نویدی از بهمن بود.

 

سقوط هواپیما اسرائیلی توسط ارتش سوریه از عنایات الهی

سقوط هواپیمای اسرائیلی به دست ضد هوایی سوری، یک اتفاق بزرگ تاریخی بود که هیمنه اسرائیل را دوباره شکست. چون آمریکایی‌ها، هواپیماهای عجیب و غریب به اسرائیل دادند و اسرائیل هم مطمئن بود که در همه جا می تواند تاخت و تاز کند و حتی برنامه اش بر این که به ایران بیاید و مراکز هسته ای ما را بمباران کند. لذا با افتادن این هواپیما، یک هیمنه ای از آنها شکست و دهان آنها (به قول ما) سرویس شد. تمام فرمانده هایشان اعتراف کردند که این خدشه‌ناپذیری حرکت های اسرائیل که هرجا که می خواست، می تواند برود، هر جا که می خواهد را می تواند بزند، هر کاری را که می خواهد، می تواند بکند، دیگر از دست شان گرفته شد و این هم عنایت خدا بود.

این لطف خدا بود که این ها داشتند علیه ما توطئه می کردند. با پول عربستانی ها اسرائیل را آماده کرده بودند که اگر ایران بر سر موشک [توافق بکند]، با همین بهانه ها بیایند و بتوانند ایران را بمباران بکنند. خیالشان هم راحت بود که اسرائیل هواپیماهایی دارد که رادار  آنها را نمی گیرد و چه کارهای عجیب و غریبی این هواپیما می کند. الحمدلله این هم کار خدا بود. رسوایش کرد. عربستانی ها [و امثالهم] سرجایشان نشستند. و ان شاء الله خدای متعال باز هم این ذلّت ها را برای آنها بیاورد و ان شاء الله اسلام را تقویت کند.

 

مناسبت 29 بهمن؛ قیام مردم تبریز

قیام مردم تبریز را هم تذکر بدهم. مردم تبریز در چهلم [شهدای] قم، قیام کردند. در 29 بهمن بود که چهلم [شهدای] قم را گرامی داشتند که بعدش چهلم [شهدای] تبریز را شما یزدی ها در دهم فروردین گرفتید که ان شاء الله شما و همه آنها هم موفق باشید.

 

مناسبت 1 اسفند؛ شهادت شهید محلاتی

شهادت شهید محلاتی هم در بمباران کردن هواپیمای نظامی ما بود که 50 نفر از مسئولین ما شهید شدند که یکی از آنها شهید محلاتی بود که نماینده امام (رحمة الله علیه) در [سپاه پاسداران] بود.

 

دو تا توصیه هم خدمت تان داردم.

 

توصیه و تأکید به استغفار در همه حالات

یکی اینکه استغفار را یادتان نرود. استغفار کردن خیلی اثر دارد. عزیزان ما گفتند.

روزی 100 تا استغفار را داشته باشید. در راه که می روید، می آیید، تسبیح دست تان باشد، یا نباشد. در ماشین هستید، از خانه بیرون می آیید، وضو بگیرید، با وضو بیرون بیایید و این استغفار را انجام بدهید.  100 تا استغفار بیشتر یا کمتر.

اگر ما یک میلیون نفر جمعیت استان هستیم اگر روزی 100 تا استغفار کنیم، چند صد میلیون می‌شود، و آن وقت خدای متعال به ما لطف می کند. این را یادتان نرود. خیلی اثرگذار است. و خیلی از ما در بندگی مان نسبت به خدا کوتاهی داریم.

 

توصیه به کنارگذاشتن تلفن همراه در جمع خانواده و بستگان

نکته دوم این است که من یک تقاضا دارم، از خانواده‌ها، پدر و مادرها این تقاضا را دارم که در برنامه‌هایشان بگذارند که؛ عصرها و شب ها که به خانه می روند، موبایل هایتان را در داخل ماشین بگذارند و بروند. یا در خانه یک گوشه ای را کفشتان را در می آورید، موبایل را همان جا بگذارند و داخل خانه بروند.

چند شب این کار را انجام دهید، اگر راحت نشدید؟! موبایل خودتان و بچه های تان را جمع کنید و کنار بگذارید. اگر کسی کار اورژانسی دارد، تلفن خودش را به اداره یا جای دیگر بدهد و آنجا زنگ بزنند، شما هم گوشی را بردارید و کارشان را انجام بدهید.

اگر دکتر هستید، اگر پزشک هستید، اگر پرستار هستید، با تلفن خانه تماس بگیرند، جواب بدهید و کارتان را انجام بدهید.

خواهش می کنم این موبایل ها را در خانه ها جمع کنید. شب یلدا بود که دیدیم بعضی ها [این موبایل ها را] جمع کرده بودند که آن قدر راحت بودند. شما این کار را بکنید. کم کم برنامه ریزی کنید. اول که به خانه می روید موبایل را در ماشین بگذارید یا دم جاکفشی بگذارید و راحت باشید و با زن و بچه بنشینید و با آنها حرف بزنید و اگر می خواهید بیرون بروید، ان را بردارید.

این را تمرین کنیم تا أن شاء الله کم کم یادمان بماند.

 اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ

وَ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ

الْأَحْيَاءِ مِنْهُمْ وَ الْأَمْوَات‏

تَابِعْ بَيْنَنَا وَ بَيْنَهُمْ فِي الْخَيْرَات‏

إِنَّكَ مُجِيبُ الدَّعَوَاتِ

إِنَّكَ غَافِرُ َ السَّيِّئَات‏

پروردگارا !   به آبروی امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) قَسَمت  می دهیم که ما را به گناهان مان مؤاخذه نکن.

باران رحمتت را بر ما ببار.

پروردرگارا ! امام عزیز (رحمة الله علیه) ما درجاتش عالی است، متعالی بفرما.

رهبر معظم انقلاب حفظ کن.

طول عمر عنایت بفرما.

بر توفیقاتش بیافزا.

دشمن شان نیست و نابود بکن.

فرج امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) را برسان

شهدای ما را با شهدای کربلا محشور کن.

ما را از یاوران امام زمان(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) قرار بده.

 

«وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرين‏»

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1)  اللَّهُ الصَّمَدُ (2)  لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3)  وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه: بنام خداوند بخشنده مهربان

1- بگو: خداوند يكتا و يگانه است.

2- خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند

3- نزاد و زاده نشد.

4- و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

 

[i]. سوره زمر (39)، آيه 10

«قُلْ يا عِبادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ‏ أَحْسَنُوا فِي‏ هذِهِ‏ الدُّنْيا حَسَنَةٌ وَ أَرْضُ‏ اللَّهِ‏ واسِعَةٌ إِنَّما يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسابٍ»

ترجمه: بگو: اى بندگان من كه ايمان آورده‏ايد! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهيزيد، براى كسانى كه در اين دنيا نيكى كرده‏اند پاداش نيك است، و زمين خداوند وسيع است (هر گاه تحت فشار سردمداران كفر واقع شديد مهاجرت كنيد) كه صابران اجر و پاداش خود را بى‏حساب دريافت مى‏دارند.

 

[ii]. بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، ج 74، ص207

قَالَ السَّيِّدُ بْنُ طَاوُسٍ فِي كِتَابِ الْوَصَايَا: «... زكِ‏ قلبَك‏ بالأدَبِ‏ كمَا يُذكْى النَّارُ بالحَطَب‏...»

ترجمه: امیرالمؤمینن (علیه السلام) به امام حسن (علیه السلام) فرمود: ...دلت را با ادب پاك نما چنان كه آتش هيزم را پاك مي كند... .

 

[iii]. سوره رعد (13): آيه28

«الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»

ترجمه: آنها كسانى هستند كه ايمان آورده‏اند و دلهايشان به ياد خدا مطمئن (و آرام) است، آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش مى‏يابد!

 

[iv]. أمالی، محمد بن على‏ ابن بابويه، ص 113

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مُوسَى الدَّقَّاقُ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ النَّخَعِيُّ عَنْ عَمِّهِ الْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ النَّوْفَلِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ جَالِساً ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ أَقْبَلَ الْحَسَنُ ع فَلَمَّا رَآهُ بَكَى ثُمَّ قَالَ إِلَيَّ إِلَيَّ يَا بُنَيَّ فَمَا زَالَ يُدْنِيهِ حَتَّى أَجْلَسَهُ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ أَقْبَلَ الْحُسَيْنُ ع فَلَمَّا رَآهُ بَكَى ثُمَّ قَالَ إِلَيَّ إِلَيَّ يَا بُنَيَّ فَمَا زَالَ يُدْنِيهِ حَتَّى أَجْلَسَهُ عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى ثُمَّ أَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ع فَلَمَّا رَآهَا بَكَى ثُمَّ قَالَ إِلَيَّ إِلَيَّ يَا بُنَيَّةِ فَأَجْلَسَهَا بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع فَلَمَّا رَآهُ بَكَى ثُمَّ قَالَ إِلَيَّ إِلَيَّ يَا أَخِي فَمَا زَالَ يُدْنِيهِ حَتَّى أَجْلَسَهُ إِلَى جَنْبِهِ الْأَيْمَنِ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَرَى وَاحِداً مِنْ هَؤُلَاءِ إِلَّا بَكَيْتَ أَ وَ مَا فِيهِمْ مَنْ‏ تُسَرُّ بِرُؤْيَتِهِ فَقَالَ ص وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالنُّبُوَّةِ وَ اصْطَفَانِي عَلَى جَمِيعِ الْبَرِيَّةِ إِنِّي وَ إِيَّاهُمْ لَأَكْرَمُ الْخَلْقِ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ نَسَمَةٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ع فَإِنَّهُ أَخِي وَ شَقِيقِي وَ صَاحِبُ الْأَمْرِ بَعْدِي وَ صَاحِبُ لِوَائِي فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ صَاحِبُ حَوْضِي وَ شَفَاعَتِي وَ هُوَ مَوْلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَ إِمَامُ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ قَائِدُ كُلِّ تَقِيٍّ وَ هُوَ وَصِيِّي وَ خَلِيفَتِي عَلَى أَهْلِي وَ أُمَّتِي فِي حَيَاتِي وَ بَعْدَ مَوْتِي مُحِبُّهُ مُحِبِّي وَ مُبْغِضُهُ مُبْغِضِي وَ بِوَلَايَتِهِ صَارَتْ أُمَّتِي مَرْحُومَةً وَ بِعَدَاوَتِهِ صَارَتِ الْمُخَالَفَةُ لَهُ مِنْهَا مَلْعُونَةً وَ إِنِّي بَكَيْتُ حِينَ أَقْبَلَ لِأَنِّي ذَكَرْتُ غَدْرَ الْأُمَّةِ بِهِ بَعْدِي حَتَّى إِنَّهُ لَيُزَالُ عَنْ مَقْعَدِي وَ قَدْ جَعَلَهُ اللَّهُ لَهُ بَعْدِي ثُمَّ لَا يَزَالُ الْأَمْرُ بِهِ حَتَّى يُضْرَبَ عَلَى قِرْنِهِ ضَرْبَةً تُخْضَبُ مِنْهَا لِحْيَتُهُ فِي أَفْضَلِ الشُّهُورِ- شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ‏ وَ أَمَّا ابْنَتِي فَاطِمَةُ فَإِنَّهَا سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ هِيَ بَضْعَةٌ مِنِّي وَ هِيَ نُورُ عَيْنِي وَ هِيَ ثَمَرَةُ فُؤَادِي وَ هِيَ رُوحِيَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيَّ وَ هِيَ الْحَوْرَاءُ الْإِنْسِيَّةُ مَتَى قَامَتْ‏ فِي‏ مِحْرَابِهَا بَيْنَ‏ يَدَيْ‏ رَبِّهَا جَلَ‏ جَلَالُهُ‏ ظَهَرَ نُورُهَا لِمَلَائِكَةِ السَّمَاءِ كَمَا يَظْهَرُ نُورُ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ وَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِمَلَائِكَتِهِ يَا مَلَائِكَتِي انْظُرُوا إِلَى أَمَتِي فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ إِمَائِي قَائِمَةً بَيْنَ يَدَيَّ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهَا مِنْ خِيفَتِي وَ قَدْ أَقْبَلَتْ بِقَلْبِهَا عَلَى عِبَادَتِي أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ آمَنْتُ شِيعَتَهَا مِنَ النَّار ....

ترجمه: ابن عباس گويد روزى رسول خدا (صلی الله علیه و اله) نشسته بود كه حسن آمد و چون او را ديد گريست و سپس فرمود نزد من نزد من اى پسرم و او را بخود نزديك كرد تا بر زانوى راست نشانيد سپس حسين آمد و چون او را ديد گريست و گفت بيا بيا پسر جانم و او را هم نزديك كرد تا بر زانوى چپ خود نشانيد سپس فاطمه آمد و او را هم بخود نزديك كرد و برابر خود نشانيد و سپس امير المؤمنين «ع» آمد او را هم كه ديد گريست و نزديك خود طلبيد و در پهلوى راست خود نشانيد، اصحابش گفتند يا رسول اللَّه هر كدام‏ را ديدى گريستى؟ توى اينها كسى نبود كه از ديدنش شاد شوى؟ فرمود بحق آنكه مرا بنبوت بر انگيخته و بر همه مردم برگزيده من و اينها گرامى‏ترين خلقيم نزد خدا و روى زمين كسى نيست كه از اينها نزد من محبوبتر باشد اما على بن ابى طالب كه برادر من و همكار من و بعد از من صاحب امر است و صاحب لواء منست در دنيا و آخرت و صاحب حوض من و شفاعت منست و سرور هر مسلمانى و امام هر مؤمنى است و پيشواى هر متقى و وصى و خليفه من بر خاندانم و امتم در زندگى و پس از مرگم دوستش دوست من و دشمنش دشمنم به ولايتش امتم مرحومه‏اند و هر كه مخالف او باشد ملعونست و چون آمد گريستم براى آنكه يادم آمد كه پس از من امتم با او دغلى كنند و او را از مسندم بردارند و خدا آن را براى او مقرر كرده پس از من و سپس گرفتارى كشد تا ضربتى بسرش زنند كه ريشش از آن خضاب شود در بهترين ماهى كه ماه رمضانست و خدا در آن قرآن نازل كرده براى هدايت مردم و گواهى بر رهنمائى و فرق حق و باطل، و اما دخترم فاطمه كه بانوى زنان جهانيان است از اولين و آخرين و پاره تن منست و نور ديده منست و ميوه دل منست و روح منست كه درون منست و حوراء انسيه است هر وقت در محراب خود برابر پروردگارش جل جلاله بايستد نورش بفرشتگان آسمان بتابد چنانچه نور اختران بر زمين بتابد و خداى عز و جل بفرشتگانش فرمايد فرشتگانم ببينيد كنيزم فاطمه با وى كنيزانم را برابرم ايستاده و دلش از ترسم ميلرزد و دل بعبادتم داده، گواه باشيد كه شيعيانش را از آتش امان دادم‏

 

 

شنبه ٢٨ بهمن ١٣٩٦ - ١١:٣٥
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: