صفحه اصلي > خطبه ها   


خطبه‌های نماز جمعه یزد 24 آذر 96

باسمه‌تعالی

خطبه اول:

 

السَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

اَلحَمدُلِلّهِ رَبِّ العالمینَ بارئِ الخَلائقِ اَجمعینَ وباعِثِ الأنبیاءِ وَ المُرسَلینَ الَّذی خَلقَ الخلائِقَ بقدرتِهِ وَنَشَرَ الرِّیاحَ بِرَحمَتِهِ وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَیَدانَ اَرضِهِ، نَستَغفِرُهُ وَ نَستَعینُهُ وَ نُؤمِنُ بِهِ وَ نَتَوَکَّلُ عَلَیهِ ثُمَّ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلی سَیِّدِنا وَ نَبیِّنَا اَبِی القاسمِ المُصطَفی مُحَمَّدٍ (صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ) وَ عَلی آلهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ المَعصُومینَ المَکَرَّمینَ سیَّما بقیةِ اللهِ فِی الأَرَضینَ رُوحی وَاَرواحُ العالَمینَ لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفِداهُ.

 سفارش به تقوی

اوصیکم و نفسی عبادالله بتقوی الله و لزوم امره

قال الله الحکیم فی کتابه: «وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى»[1]

در خطبه اول شما را به تقوای الهی و پرهیز از گناه سفارش می‌کنم. خدای متعال همیشه در قرآن توصیه به تقوا دارد. می‌فرماید زاد و توشه این دنیا و بهره‌گیری شما از این دنیا برای آخرت، تقوا باشد. تقوا داشته باشید. اگر ما مطیع خدا باشیم و از مخالفت باخدای متعال پرهیز کنید و امر خود را به دست او بسپاریم و هر چه او می‌فرماید عمل کنیم و هر چه نهی کرده است ترک کنیم این تقوا است و نتیجه‌اش اعمال خیر و کارهای خوبی است که شما برای آخرتتان ذخیره می‌کنید.

 

اهمیت قلب سلیم

خداوند متعال در سوره شعرا آیه 88 می‌فرماید: «یَوْمَ لا یَنْفَعُ مَالٌ وَلا بَنُونَ ﴿٨٨﴾ إِلا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ ﴿٨٩﴾ وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ ﴿٩٠﴾ وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِلْغَاوِینَ ﴿٩١﴾»[2] خداوند متعال در این آیه بعد از داستان حضرت ابراهیم و عمویش آذر، می‌فرماید که باید تأمل کنیم در روز قیامت چه چیزی به درد ما می‌خورد. همه ما در قیامت هستیم و ناچار به‌سوی خدا می‌رویم و برای همیشه نیز آنجا هستیم. چگونگی زندگی ما و فقیر و غنی بودن ما و درجات ما در آنجا بستگی به زندگی ما در اینجا دارد. هر چیزی که در این دنیا کسب کنید و هر حرکت و تلاشی داشته باشید در آنجا ذخیره خواهد شد و این چیزی است که با دست خودمان می‌فرستیم و می‌ماند. خدای‌نکرده از بدی‌ها باشد آنجا تبدیل به آتش و عذاب و شرمندگی و رسوایی و آشکار شدن باطن‌ها می‌شود. درآیات قرآن دارد که « خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ»[3] بعضی از افراد سرشان به زیر است و خجالت‌زده هستند. ولی اگر اعمال ما خوب باشد، ظلم و تعدی نکنیم و بندگان خدا را آزار نکنیم و غیبت و دروغ و سیاست کاری‌های بد و زد و بندهایی که در آن‌ها گناه است انجام ندهیم اعمال خوب برای ما می‌ماند و خدا نیز قول داده است که کارهای خوب شما را ده برابر می‌کنیم.

 

در اینجا می‌فرماید: «یوم لا ینفع مال و لا بنون» در روز قیامت آن مالی که در دنیا داشتید به درد شما نمی‌خورد و نمی‌تواند واسطه کار شما شود. فرزند و عیال و قوم ‌و خویش و پارتی نیز در آنجا به درد نمی‌خورد مگر این‌که انسان باخدا باشد هرچند اشتباهاتی کرده باشد و ائمه ( علیهم السلام) او را شفاعت کنند. «الا من اتی الله بقلب سلیم» مگر کسانی که نزد خدا بیایند و قلب سلیم داشته باشند. از چیزهایی که در آن دنیا به درد انسان می‌خورد قلب سلیم است. سلیم به معنای سلامت و سالم بودن است. سالم بودن قلب چگونه است؟ این قلبی که گوشتی است و در بدن ما است و جریان خون ایجاد می‌کند منظور است یا این‌که قلبی داریم که در روح و وجود ما است و بی‌ارتباط با این قلب ما هم نیست و حرکت‌های او در این قلب هم اثر می‌گذارد؟ آن قلب قلبی است که مرکز همه صفات معنوی ما است. مرکز حب و بغض‌ها است. مرکز خیرات و خوبی‌ها است. صفات پسندیده است. کار و عبادت و طاعات و محبت و عشق به خدا در آن قلب است. حب به شهوات و ریاست و دنیا در آن قلب است. یک ظرفی است.

 

یک روایت برایتان می‌خوانم که از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله است: « إنَّ لِلّه ِ تعالى آنِيَةً في الأرضِ فَأحَبُّها إلَى اللّه ِ تعالى ما صَفا مِنها وَ رقَّ و صَلُبَ ، و هِي القُلوبُ» برای خدا ظروفی در زمین است که محبوب‌ترین این ظرف‌ها نزد خدا آن چیزی است که صفا و صمیمیت و عشق و رقت و صلابت در آن باشد. سؤال می‌کنند که این ظرف چیست که این صفات خوب باید در آن باشد؟ حضرت می‌فرماید: آن قلب‌های شما است که ظرف‌های خدا است.

در برخی روایات داریم که من در نزد قلب مؤمن هستم. قلب مؤمن عرش الرحمان است. جایگاهی است که خدا در آن باشد. « فأمّا ما رَقَّ مِنها : فَأرَقُّهُ علَى الإخوانِ» اما این‌که قلب رقیق و باصفا باشد یعنی محبت داشته باشد و پاک از گناه و بدی‌ها و رذایل و حب دنیا و کبر و کینه و حسد و بغض بندگان خدا باشد. قلبی که حسود باشد و رشد دیگران را نمی‌تواند ببیند و تکبر داشته باشد و کینه نسبت به بندگان خدا داشته باشد قلب پاک و با صفا نیست. قلبی که در آن حب دنیا باشد و به هر دری می‌زند چه حلال و چه حرام تا لقمه نانی به دست آورد قلب با صفا نیست.اما قلبی که رقیق باشد و عشق مؤمنین و بندگان خدا در آن باشد و کار کند و دلسوز باشد و هرچه برای خودش بخواهد برای دیگران هم بخواهد و هر چیزی که دوست نداشته باشد برای دیگران هم نخواهد؛ حتی نسبت به دشمنان مهربان باشد. این قلب رقیق است که امام (علیه السلام) می‌فرماید.

 بعد می‌فرماید: « أمّا ما صَلُبَ مِنها : فقَولُ الرجُلِ في الحَقِّ لا يَخافُ في اللّه ِ لَومَةَ لائمٍ ، و أمّا ما صَفا ما صَفَت مِن الذُّنوبِ»[4] قلبی که باید صلابت داشته باشد قول کسی که در راه خدا حرکت می‌کند و حرف حق می‌زند و احکام خدا را بیان می‌کند و از هیچ‌چیزی نیز نمی‌ترسد. از مسخره کردن دیگران نمی‌ترسد. از این‌که دشمنش چه می‌کند نمی‌ترسد. در مقابل ظالمین و کسانی که علیه دین ما کار می‌کنند می‌ایستد این قلبی است که عاشق خدا و حاکمیت احکام خدا است. خدا می‌فرماید: در زمین ظروفی دارم که این چیزها در آن است و آن ظرف، قلب مؤمن است.

 

در ذیل این آیه دو روایت در باب قلب سلیم نقل می‌کنند.

نقل می‌کنند شخصی خدمت آیت‌الله اراکی رسید و از ایشان درخواست نصیحت کرد. ایشان فرمود: چه‌کاره هستی؟ گفت: نجارم. فرمود: درب می‌سازی؟ گفت: بله فرمود: آقا دری برای قلبت ساخته‌ای؟ برو دری برای قلبت بساز تا کس دیگری غیر از خدا در آن راه ندهی. خیلی نصیحت زیبایی است. مضمون این روایت است. امام صادق علیه‌السلام در جواب کسی که از قلب سلیم پرسید فرمودند: «الإمام الصادق (علیه‌السلام) - في قوله تعالى: (إلا من أتى الله بقلب سليم) : القلب السليم الذي يلقى ربه، وليس فيه أحد سواه، وكل قلب فيه شرك أو شك فهو ساقط »[5] قلب سلیم آن است که انسان باخدا در روز قیامت ملاقات می‌کند درحالی‌که هیچ‌ چیزی غیر از خدا در آن قلب نباشد.

 

حضرت امام (رحمه الله علیه) با سید علی پسر سید احمدآقا (رحمه الله علیه) بسیار مأنوس بود. بچه زبلی بود و با امام (رحمه الله علیه) شوخی می‌کرد و امام (رحمه الله علیه) نیز به او علاقه زیادی داشت. روزهای آخر مانده به رحلت امام (رحمه الله علیه) ، امام(رحمه الله علیه) به سید احمد (رحمه الله علیه) فرمودند: که علی را ببر. احمد آقا (رحمه الله علیه) ناچار شدند علی را به مشهد ببرند. یک هفته به مشهد بردند تا در زمان رحلت امام (رحمه الله علیه) نباشد. چرا؟ امام (رحمه الله علیه) احساس می‌کردند که لحظات آخر عمرشان است و به هیچ‌چیزی دل نبسته است و خودش را مُمَحَض در عشق خدا کرده است. احساس می‌کرد که اگر این بچه در کنار او باشد در حالت ملاقات باخدا مقداری علاقه او در دلش باشد.

عزیزان من! سعی کنید قلبی داشته باشید که شهوت و تکبر و عجب و خودپسندی و حب به حرام و ریاست‌ها در آن نباشد. این همان قلب سلیم است که خدای متعال از ما خواسته است. امیدوارم خدای متعال ما را به خودمان متوجه کند تا با قلب پاک و سلیم و سالم خدا را ملاقات کنیم که آنجا زندگی ابدی ارزش دارد. قرب به خدا و آشنایی با معصومین و بزرگان ارزش دارد. یکی از اسامی روز قیامت حسرت است و کاری نکنیم که روز قیامت روز حسرت ما باشد.

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ‏ الصَّمَدُ (2) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه:بنام خداوند بخشنده مهربان

  1. بگو: خداوند يكتا و يگانه است.
  2. خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند:
  3. نزاد و زاده نشد.
  4. و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

 خطبه دوم

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ و صَلی اللّهُ عَلی سَیِّدنا ونَبیِّنا اَبی القاسمِ المُصطَفی مُحمّدٍ (صَلَي اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ) و عَلی عَلیٍّ اَمیرِ المؤمنینَ و عَلی فاطمهَ سَیدهِ نساءِ العالمینَ وعَلی الحَسنِ والحُسینِ سَیدی شَبابِ اَهلِ الجَّنهِ وعَلیِّ بنِ الحُسَینِ ومحمدِ بنِ علیٍّ و جعفرِبنِ مُحمدٍ و مُوسَی بنِ جَعفرٍ و عَلیِّ بنِ مُوسَی و مُحَمَّدِبنِ عَلیٍّ وَعَلیِّ بنِ محمَّدٍ والحَسَنِ بنِ عَلیٍّ وَمَولانا صاحبَ الزَّمان(عجَّلَ الله تعالی فرجه) اللّهُمَّ صَلِّ عَلَیهِ وعَلَیهِم بِأَفضَلِ صَلَواتِک وَ بارِک عَلَیهِم بِأَفضَلِ بَرِکاتِک.

 

سفارش به تقوی 

همه شما را به تقوا و پرهیز از گناه سفارش می‌کنم.

قال الله الحکیم فی کتابه: « وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ»[6]

 

شهادت شهید مفتح و وحدت حوزه و دانشگاه

در این ایام یکی از مناسبت‌ها، 27 آذر روز شهادت شهید مفتح است. شهید مفتح از عالمان مجاهد و مبارز و انسانی بود که هم حوزه را و هم دانشگاه را درهم‌آمیخته بود. هم استاد فلسفه در حوزه بود و هم استاد در دانشگاه‌ها بود. با حوزه و دانشگاه سروکار داشت. سلوک امام (رحمه الله علیه)، بر اساس اتحاد مسلمین و یکرنگی و یکپارچگی بود. شعار ایشان و صحبت‌هایشان در انقلاب هم همین بود. بارها می‌فرمود دستم را به سمت همه مسلمانان دنیا دراز می‌کنم که با هم متحد باشند. همیشه ندای وحدت داشت. این وحدت ابتکار امام (رحمه الله علیه) بود که در میان جامعه مسلمین آمد. البته اول خوب بود ولی در ادامه وقتی‌که تکفیری‌ها بنای نفاق و جدایی را گذاشتند باعث شد اختلافات میان شیعه و سنی بیشتر شود. ما راه خوبی را می‌رفتیم؛ اما این‌ها با دروغ‌پراکنی‌هایشان بسیاری از مسائل را به هم ریختند.

یکی دیگر از نداهای وحدت امام (رحمه الله علیه)، وحدت در داخل کشور بود. دو رکن اساسی در کشور که یکی حوزه است که قوام انقلاب و اسلام و رشد و هدایت به او بستگی دارد و دیگری دانشگاه است که جوانان در آن حضور دارند و علم و حرکت و تلاش و کوشش و سازندگی به دست این‌ها است. دشمن‌ها در اینجا دست‌ به ‌یکی کرده بودند که این جوانان و دانشگاه و حوزه را از هم جدا کنند تا با هم اتصالی نداشته باشند و اعتقادات دینی را از دانشگاه‌ها بردارند و آن‌ها را به چیزهای دیگری مشغول کنند تا حرکتی به ‌سوی خوبی‌ها نداشته باشند. در حوزه‌ها طوری تأکید کرده بود که منزوی باشند با خودشان باشند و آن جوانان را بی‌دین حساب کنند و با هم ارتباطی نداشته باشند. این اشکالی بود که در جامعه ما ایجاد کرده بودند و در زمان کنونی نیز در فضای مجازی همین خط را دنبال می‌کنند. هر روزی یک مطلب و شبهه‌ای را در فضای مجازی وارد می‌کنند و حرف‌های بی‌معنا می‌زنند و نسبت به اشخاص و بزرگان و علما و پیامبران شبهه افکنی و استهزاء می‌کنند. جوانان ما را از دین و اعتقاد بریء می‌کنند. ما نیز گاهی اشتباهاتی می‌کنیم که باعث جدایی و تفرقه بیشتر می‌شود.

سفارش امام (رحمه الله علیه) این بود که حوزه‌ها فکر خود را باز کنند و جوانان را دریابند و در پناه و ارشاد خودشان نگه‌دارند. به آن دانشگاهیان سفارش می‌کردند که علم و دین خود را تقویت کنید و حرکت انقلابی داشته باشید و گوش به حرف غربی‌ها نکنید. این دستور وحدت حوزه و دانشگاه مرامش این است که هم جوانان دانشگاهی شخصیت خود را بشناسند و اعتقادات خود را تقویت کنند و در مسائل اخلاقی خود را اصلاح کنند و وحدت داشته باشند و خود را سرگرم سیاست‌ها و وقت‌گذرانی‌ها نکنند.

 حوزه‌های علمیه نیز باید تحقیقات و روش‌های کار علمی خود را تقویت کنند و علمیت را در جامعه گسترش بدهند. مسئولین نیز باید همین معنا را تقویت کنند و هر دو رکن را به یکدیگر نزدیک کنند. امام (رحمه الله علیه) می‌فرمایند: اگر شما هر دو با هم نباشید هلاکت در انتظار شما خواهد بود و کشور و اسلام را از بین می‌برد. اگر با هم باشید احیاء دین و اسلام و جامعه به دست شماهاست. پس چه ‌بهتر که در کنار هم باشیم و دروغ‌هایی که دشمن می‌گوید را نادیده بگیریم و سؤال کنیم و جستجو کنیم. از آن‌طرف در حوزه‌ها دید خود را وسیع کنند و این‌گونه نباشد که همه را فاسد و بی‌دین معرفی کنند. همه دست‌به‌دست هم بدهیم. به این آیه عمل کنیم که می‌فرماید: از خدا و رسول اطاعت کنید. به همه ما می‌گوید. با یکدیگر دعوا نکنید. چرا با هم دعوا کنیم؟ دشمن می‌خواهد ما را از بین ببرد. چندین سال پیش وزیر دفاع آمریکا در خلیج‌فارس گفت که ما باید ریشه ایران را بخشکانیم. قرآن هم می‌فرماید: « وَلا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»[7] مدام با شما مقاتله می‌کنند؛ اگر بتوانند. معنایش این است که اگر شما با هم باشید دشمن نمی‌تواند به شما ضربه بزند؛ اما اگر با هم نباشید مثل انسانی می‌شوید که دست‌ و پایش فلج شده باشد و مورد صدمه انسان‌های دیگر قرار می‌گیرد. «فتذهب ریحکم» شوکت و عظمت و عزت شما از بین می‌رود. این دستور بزرگی است.

 

شناخت دشمن و توطئه های او مانع فساد و انحطاط در جامعه

عزیزان من! همه ما باید بدانیم که دشمن می‌خواهد چه بلایی بر سر ما و کشور و عزت ما بیاورد. برایش فرق نمی‌کند که اصلاح‌طلب است یا اصولگرا  است. هرکسی بنام اسلام است را از بین می‌برد. او می‌خواهد کانون اسلام و مسلمین را به هم بریزد. او می‌خواهد کانون فحشا و منکرات و بدی‌ها را درست کند. او می‌خواهد جوانان ما را ازنظر اعتقادی و اخلاقی سر به نیست کند. می‌خواهد کشوری پر از لهو و لعب و بی‌خیالی و بی‌عقلی و بی‌توجهی و این رسوایی‌هایی که در کشور خودشان درست کرده‌اند درست کنند. باید توجه کنیم.

این را بارها گفته‌ام که یک ‌وقتی اختلافی میان برخی از طلاب در نجف ایجادشده بود و بر سر موضوع انقلاب هم بود. امام (رحمه الله علیه) سر درس اخلاق بود فرمودند: چند گربه را داخل گونی انداخته بودند و می‌خواستند از شهر بیرون ببرند و داخل بیابان بیندازند. این چند گربه در همان گونی در مورد جای خودشان با هم دعوا می‌کردند؛ بجای این‌که به فکر نجات خودشان باشند. ما باید فکر نجات خودمان باشیم و این هم ممکن نیست مگر این‌که با یکدیگر یکپارچه شویم و مشغول این ‌کارهای بیخودی نشویم. گاهی وقت‌ها می‌بینیم که برخی از سیاسیون و مسئولین در مورد یک قصه‌ای با یکدیگر شاخ‌ و شانه می‌کشند در این‌که این فرد که در حزب من نیست چرا فلان کار را کرده است و چرا فلانی که در دوره فلان کس بوده است دوباره مسئولیت داده‌اید؟ و امثال این حرف‌ها. این حرف‌ها چیست؟ هرکسی که توان دارد و دلسوز است بگذارید کار کند؛ داخل هر گروهی که باشد. باید به فکر بیکاری و نان مردم و عمران و آبادانی کشور و حفظ انقلاب باشید.

شنیده‌اید که مرام انگلیسی‌ها این است که تفرقه بینداز و حکومت کن. از چند صدسال پیش آن‌ها چنین کاری کردند. یا فتنه کردند یا تفرقه انداختند یا دشمنی کردند و اموال ما را غارت کردند و بزرگان ما را از بین بردند. حواستان به این انگلیسی‌ها باشد. آمریکایی‌ها بدتر از آن‌ها هستند. ما از هیچ‌کدام این‌ها خیری ندیدیم. حواستان به این‌ها باشد. چه زمانی از این انگلیسی‌ها خیر دیدید؟ یک روز رضاشاه را آوردند و یک روز نیز او را بردند. یک روز آن شاه را آوردند و همان را بردند. یک روز آن وزیر را عوض می‌کردند. مسیونرهایشان در ایران دنبال این کار بودند. علیه ما کودتا کردند. 150 مورد خیانت‌های انگلیس‌ها و آمریکایی‌ها نسبت به ما است.

هنوز هم برخی‌ها گوششان به دهان رادیو بی‌بی‌سی است تا هرچه می‌گوید گوش کنند. این بی‌بی‌سی همان تفرقه‌اندازی است که مشروطه را خراب کرد و سبب شد شیخ فضل‌الله نوری (رحمه الله علیه) را به شهادت برسانند و در ادامه کودتای 28 مرداد را رقم زد و بسیاری از انسان‌ها را به کشتن داد. این‌ها هیچ‌وقت به ما روی خوش ندادند. آمریکایی‌ها نیز چه روی خوشی به ما نشان دادند؟ جز این‌که اموال ما را بردند. قبل از انقلاب ما با آمریکا درگیری نداشتیم؛ چرا پول‌های ما را بلوکه کردند؟ چرا اسلحه‌های چند صد میلیاردی ما را بلوکه کرده‌اند؟ حالا هم می‌خواهند اجاره‌اش را بگیرند. این دشمنی آن‌ها با ما چیست؟ تنها کاری که ما کردیم این بود که کشور خودمان را از شر طاغوت‌ها نجات دادیم. این طاغوت‌ها عوامل خودشان بودند و نمی‌خواستند که کشور ما پیشرفت کند. نه دانشگاه را رشد می‌دادند و نه در اقتصاد می‌گذاشتند پیشرفت کنیم. هم مسائل نظامی، هم سیاسی و هم اقتصادی را وابسته به خودشان نگه‌داشته بودند. همه‌چیز ما در دست آن‌ها بود. آموزش‌وپرورش ما به‌گونه‌ای بود که بچه‌های ما را آن‌گونه که خودشان می‌خواستند بار می‌آوردند.

 

رضاشاه را به ترکیه بردند و زنان را با آن وضع به او نشان دادند. او هم به ایران برگشت و گفت که باید از سرتاپا فرنگی شویم تا پیشرفت کنیم. حالا وزیر خارجه انگلیس می‌خواهد به ایران بیاید تا چه کند؟ حواستان را جمع کنید.

 

توجه به تقسیم عادلانه بوجه بخصوص اهمیت دادن به بودجه فرهنگ

نکته دیگر در مورد برنامه بودجه‌ای که در مجلس در حال بررسی است من از نمایندگان محترم مجلس خواهش می‌کنم دقت کنند. این بودجه حساس است. کشور ما در مقطع حساسی قرارگرفته است. بودجه‌ها را درست و بجا تقسیم کنید. زیرآب بودجه‌های فرهنگی را نزنید؛ فرهنگ است که در کشور ما را سازندگی می‌آورد. بودجه‌های مربوط به پرورش نخبگان و تحقیقات را حذف نکنید؛ این‌ها است که اقتصاد مقاومتی را حل می‌کند. سفرهای بیخودی و خرج‌های نابجا را حذف کنید. برخی افراد مسافرت‌های بیهوده می‌کنند. به تولید و کشاورزی و اقتصاد مقاومتی توجه کنید. این یارانه‌هایی که به سرمایه‌داران می‌دهید را حذف کنید. به‌هرحال جدیت داشته باشید و برای خدمت تصمیم بگیرید.

 

نکته دیگر در مورد فضاهای مجازی بود که وقت کافی برای بحث کردن در مورد آن نیست.

 

ان شاء الله امیدوارم خدای متعال به ما کمک کند و به همه مسوولین ما توفیق بدهد که یکپارچه باشند و دست‌ به ‌دست هم بدهند و برای مردم خدمت کنند و واقعاً این مردم فداکار و خوب و این مردمی که حاضرند به عراق و سوریه بروند تا کشور را حفظ کنند سزاوار خدمت‌اند. ما در حق این مردم گاهی کوتاهی می‌کنیم؛ البته برخی از این‌ها ناخواسته است. به مردم خدمت کنیم و آن‌ها را پراکنده نکنیم. سلیقه‌ها را در مسائل سیاسی کنار بگذاریم. بنایمان بر خدمت به مردم و رضای خدا باشد.

خدایا ما را بیامرز!

 پروردگارا ما را در راه خودت موفق بدار!

 خدایا توفیق اطاعت و بندگی‌ات به ما عنایت کن!

 توفیق تقوا و عبادت به ما عنایت کن!

توطئه‌های دشمن را به خودشان برگردان!

 مکر و حیله‌شان را به خودشان برگردان!

ما را سالم و غانم نگهدار!

 ملت ما، مردم ما، ایران ما، خدمتگزاران به‌نظام، خدمتگزاران به اسلام و همه‌کسانی که تلاش می‌کنند موفق و مؤیدشان بدار!

دشمنانشان را نیست و نابود کن!

امام (رحمه الله علیه) عزیز ما را در پناه خودت به درجات عالی برسان!

شهدای ما را با شهدای کربلا محشور بگردان!

پروردگارا مقام معظم رهبری را در پناه خودت حفظ کن!

بر طول عمر و عزتشان بیفزا !

همه‌کسانی که خدمت می‌کنند، مراجع ما، علمای ما، بزرگان، مسوولین ما همه را بر توفیقاتشان بیفزا!

فرج امام زمان (علیه السلام) ما نزدیک کن!

 ما را از یاورانش قرار بده!

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1) اللَّهُ‏ الصَّمَدُ (2) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه:بنام خداوند بخشنده مهربان

  1. بگو: خداوند يكتا و يگانه است.
  2. خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند:
  3. نزاد و زاده نشد.
  4. و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

وصلی الله علی‌محمد و آل محمد.

پی نوشت ها:

 

[1]. سوره بقره آیه 197.

الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَلا فُسُوقَ وَلا جِدَالَ فِی الْحَجِّ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ یَعْلَمْهُ اللَّهُ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیْرَ الزَّادِ التَّقْوَى وَاتَّقُونِ یَا أُولِی الألْبَابِ

حج، در ماه‌های معینی است! و کسانی که (با بستن احرام و شروع به مناسک حج)، حج را بر خود فرض کرده‌اند، (باید بدانند که) در حج، آمیزش جنسی با زنان و گناه و جدال نیست! و آنچه از کارهای نیک انجام دهید، خدا آن را می‌داند؛ و زاد و توشه تهیه کنید که بهترین زاد و توشه، پرهیزکاری است! و از من بپرهیزید ای خردمندان!﴿197﴾

 

[2]. سوره شعراء، آیات 88 تا 91.

یَوْمَ لا یَنْفَعُ مَالٌ وَلا بَنُونَ ﴿٨٨﴾ إِلا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ ﴿٨٩﴾ وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِینَ ﴿٩٠﴾ وَبُرِّزَتِ الْجَحِیمُ لِلْغَاوِینَ ﴿٩١﴾

در آن روز كه مال و فرزندان سودى نمى‏بخشد، (88)

مگر كسى كه با قلب سلیم به پیشگاه خدا آید! (89)

(در آن روز)، بهشت براى پرهیزكاران نزدیك مى‏شود، (90)

و دوزخ براى گمراهان آشكار مى‏گردد، (91)

 

[3]. سوره واقعه آیه 3.

خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ

آن روز (قومي را به دوزخ) خوار و ذليل کند و (طايفه‌اي را به جنّت) سربلند و رفيع گرداند(3)

 

[4]. ميزان الحكمه، محمد محمدی ری شهری، ج9، ص505.

17035.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ للّه ِ تعالى آنِيَةً في الأرضِ فَأحَبُّها إلَى اللّه ِ تعالى ما صَفا مِنها وَ رقَّ و صَلُبَ ، و هِي القُلوبُ ؛ فأمّا ما رَقَّ مِنها : فَأرَقُّهُ علَى الإخوانِ ، و أمّا ما صَلُبَ مِنها : فقَولُ الرجُلِ في الحَقِّ لا يَخافُ في اللّه ِ لَومَةَ لائمٍ ، و أمّا ما صَفا ما صَفَت مِن الذُّنوبِ .

 

[5]. همان، ج3، ص2603.

الإمام الصادق (عليه السلام) - في قوله تعالى: * (إلا من أتى الله بقلب سليم) * -: القلب السليم الذي يلقى ربه، وليس فيه أحد سواه، وكل قلب فيه شرك أو شك فهو ساقط

 

[6]. سوره انفال، آیه 46.

وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ

و (فرمان) خدا و پیامبرش را اطاعت نمایید! و نزاع (و كشمكش) نكنید، تا سست نشوید، و قدرت (و شوكت) شما از میان نرود! و صبر و استقامت كنید كه خداوند با استقامت كنندگان است! (۴۶)

 

[7]. سوره بقره، آیه 217.

یَسْأَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِیهِ قُلْ قِتَالٌ فِیهِ کَبِیرٌ وَصَدٌّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ وَکُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَالْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُولَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

از تو، در باره جنگ کردن در ماه حرام، سؤال می‌کنند؛ بگو: «جنگ در آن، (گناهی) بزرگ است؛ ولی جلوگیری از راه خدا (و گرایش مردم به آیین حق) و کفر ورزیدن نسبت به او و هتک احترام مسجد الحرام، و اخراج ساکنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است؛ و ایجاد فتنه، (و محیط نامساعد، که مردم را به کفر، تشویق و از ایمان بازمی‌دارد) حتّی از قتل بالاتر است. و مشرکان، پیوسته با شما می‌جنگند ، تا اگر بتوانند شما را از آیینتان برگردانند؛ ولی کسی که از آیینش برگردد ، و در حال کفر بمیرد، تمام اعمال نیک (گذشته) او، در دنیا و آخرت، برباد می‌رود؛ و آنان اهل دوزخند؛ و همیشه در آن خواهند بود.﴿217﴾

 

جمعه ٢٤ آذر ١٣٩٦ - ١٦:٥٨
امتیازدهی
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: