صفحه اصلي > خطبه ها   



خطبه‌های نماز جمعه یزد 19 آبان 1396

 

خطبه اول:

 

السَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله

 

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ  

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

أَلحَمدُلِلهِ رَبِّ العالَمين بارِئ الخَلائِقِ أَجمَعين وَ باعِثِ الأَنبياءِ وَالمُرسَلين ألَّذي خَلَقَ الْخَلَائِقَ بِقُدْرَتِهِ وَ نَشَرَ الرِّيَاحَ بِرَحْمَتِهِ ِ وَ وَتَّدَ بِالصُّخُورِ مَيَدانَ أَرْضِه‏. نَستَعينُهُ وَ نُؤمِنُ بِهِ وَ نَستَغفِرُهُ، ثَمَّ نُصَلّي وَ نُسَلِّم عَلي سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنا أبی‌القاسِمِ المُصطَفي مُحَمَّد وَ عَلي آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ المَعصُومينَ المُكَرَّمين سِيَّما بَقيَّة‌اللهِ فِي‌الأَرَضين رُوحي وَ أرواحُ العالَمينَ لِتُرابِ مَقدَمِهِ الفداه.

 

سفارش به تقوی:

«أوصیکُم عِبادَاللهِ وَ نَفسِي ِبتَقوَی اللهِ وَلُزُومِ اَمرِکُم».(1)

قَالَ الحَکیمُ فی کِتابِهِ:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ» (2)

 

[در خطبه اولم] خودم و شما را به تقوای الهی و پرهیز از گناه سفارش می کنم.

 

حساب و کتابِ قیامت نزدیک است :

به این آیه اول سوره «انبیاء» توجه کنیم. می فرماید: «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُون‏ * ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُون‏»(3)

[ای] مردم! حساب نزدیک است. حساب و کتاب، قیامت و معاد نزدیک است.

خدای متعال در اینجا به صورت فعل ماضی بیان می کند؛« اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ». در واقع مسأله معاد و حساب و کتاب یک امر حتمی و شدنی است که صد در صد اتفاق می افتد. که همه ما باید در مقابل کارهای مان، در مقابل فکرمان، اندیشه مان، حرکت مان، گفتارمان حساب پس بدهیم.

خداوند می فرماید که؛ « اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ»؛ حساب دارد به مردم نزدیک می شود نه اینکه مردم به حساب نزدیک می شوند. او می آید.

« وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ»؛ متأسفانه مردم در غفلتند، بی توجهند، یادشان نیست، حواس شان جمع نیست، فراموش می- کنند، از حساب غفلت می کنند، از دیدبانی خدا غفلت می کنند. از اینکه باید جوابگوی عمل و کردامان باشیم، غفلت می کنند.

 

انواع غفلت ها :

« وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُون»

 غفلت ها دو جور است. یک وقت غفلت ها و بی توجهی ها از سر نادانی است. توجه ندارد. اگر متوجه شود، اگر او را یادآوری کنیم، فوری برمی گردد، فوری متذکر می شود، یاد خدا می افتد، توبه می کند، بر می گردد، با خدا آشتی می کند. هر کاری می خواهد بکند، اول رضایت خدا را در آن می بیند که هست یا نیست و بعد انجام می- دهد.

این ها مثل خیلی از ماها که این غفلت ها را داریم. نسبت به مرگ، نسبت به آخرت، نسبت به نظارت خدای متعال، نسبت به ضور در محضر خدا، نسبت به اینکه تکلیف و وظیفه مان چیست، غفلت داریم.

این غفلت های ما از روی بی توجهی و نادانی و یک مقدار از روی فراموشی است که با تنبّه و تذکّر حلّ می شود. به خود می آییم. گاهی وقت ها انسان ها یک تلنگری می خورند و یک دفعه بر می گردند. این غفلت ها، غفلت- هایی نیست که زیاد عقاب و عذاب داشته باشد. غفلت و مشکل هست اما اینکه می تواند برگردد و می تواند جبران کار را بکند، امیدواری هست.

 

غفلت اعراضی:

اما یک نوع غفلتی می باشد که غفلت اعراضی است. این هایی که هر چه به آنها می گویی، گوش نمی کنند. اعراض می کنند. عمداً خودشان را به غفلت می زنند، عمداً خودشان را به نادانی می زنند. عمداً توجه نمی کنند. این غفلت ها، آن چیزی است که خدای متعال [در مقابل آنها] چرا می گوید.

آیه بعد می فرماید: « ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِم‏»(4)؛ هر وقت یاد و ذکری از پروردگار متعال و آیه ای از آیات الهی برای اینها می آید و خوانده می شود که جدید باشد و حرف تازه ای داشته باشد و هشداری باشد، « إِلاَّ اسْتَمَعُوه‏»؛ می شنوند اما، « وَ هُمْ يَلْعَبُون‏»؛ می شوند اما با آن بازی می کنند. حرف خدا را، دستور خدا را، کلام خدا را ملعبه قرار می دهند، امروز و فردا می کنند، به آن عمل نمی کنند، بی توجهند، این ها انسانی هایی هستند که خدا در اینجا (در این آیه) توبیخ شان می کند.

در آیه بعد می فرماید: « لاهِيَةً قُلُوبُهُم‏» این ها قلوب شان به بی توجهی، اعراض و بی اعتنایی آغشته شده است. این ها قلب هایشان این چنین شده است. قلب شان معکوس شده است. این ها باید فکری بکنند، توجه بکنند که  این غفلت ها در این دنیا نسبت به حساب وکتاب عذاب بدی در پیش دارد. چقدر هم به جامعه ما، به مردم ما، به خودشان، به جامعه دین ضرر می زند. وقتی هم به آنها می گویی، گوش نمی دهند، مسخره می کنند. وقتی برای  حجاب با انها صحبت می کنید، مسخره می کنند، وقتی مسأله نماز را برای آنها مطرح می کنید، مسخره می کنند، بی توجهی می کنند0ط . وقتی که تذکرات دیگر به او می دهید، بی توجهی می کنند، اعراض می کنند. اینجاست که خدای متعال با توبیخ می فرماید.

علی أیّ حالٍ دل آنها از حق غافل است. به چیز دیگری سرگرم است.« لاهِيَةً قُلُوبُهُم‏». این ها گاهی دلشان به دنیا سرگرم است. توجه نمی کنند، به کسب و کار دنیا سرگرم می شوند، توجه نمی کنند. به مسائل دیگری سرگرم می شوند.

عرض کردیم که غفلتی که شخص با هشدار بیرون شود، این خوب است و به خود می آید. غفلتی که مقدمه اعراض است یعنی شخص غافل نمی خواهد بیدار شود، این انحراف است. این قسم بیشتر است. اینها یک وقتی متوجه می شوند که [دیر است]. در آیه 97 همین سوره می گوید: « يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا في‏ غَفْلَةٍ مِنْ هذا»(5). ای داد! متوجه می شود که خدایا ! این چیزهایی که می گویی، من در غفلت بودم، بی توجه بودم، نادانی کردم.

بعضی ها دیر متوجه می شوند. بعضی ها هم که اصلاً متوجه نمی شوند.

 

قیامت و زمان حساب دور نیست :

ما نکته هایی که از این آیه اشاره می کنیم [این است که] قیامت و زمان حساب دور نیست. دور نپندارید. انسان یک موجود بی هدف نیست. انسان هدف دارد. عبث خلق نشده است. حساب و کتاب دارد. کارهای ما حساب و کتاب دارد.

عزیزانم! خیال نکنیم که ما هر کاری که می کنیم، هر حرفی که می زنیم، هر چه که می نویسیم،  هر چه می گوییم، حساب و کتاب ندارد. بلکه حساب و کتاب دارد. همه چیز پیش خدا حساب دارد.

وقتی در آیه می آید و می گوید: « ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاَّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»(6)؛ وقتی که خداوند متعال دو ملک گذاشته است که این ها هر چه از دهان ما بیرون می آید، ثبت و ضبط کنند، تا بعدا حساب و کتاب کشیده شود، معلوم می شود که خلقت این انسان حساب و کتاب دارد.  باید مواظب باشیم. انسان پدیده تصادفی نیست. موجود هدف دار است.

غفلت زمانی خطرناک است که انسان بی اعتناء باشد. اما اگر اعتناء بکند و توجه نماید و برگردد، خدا به او کمک می کند. گوش دادن و فهمیدن کافی نیست. باید پذیرش داشته باشیم و عمل کنیم. این هم یک مسأله است که گوش به حرف ها و نصیحت های خدا بدهیم و به آن متوجه باشیم و عمل کنیم.

گاهی وقت ها ما را سرگرمی های بی ارزشی غافل می کند. در زندگی به یک چیزهایی سرگرم می شویم، وقت های ما به آن می گذرد که ما را به غفلت می کشاند، ما را از توجه به مسائل اصلی مثل حساب و کتاب و قیامت دور می کند. با این سیاست بازی ها، مشغول این سیاست بازی شدن، مشغول حرف های بی خود شدن، نوشتن های بی خودی که انسان ها را از مسیر دور می کند، این علامت غفلت است. وقت هایی که در همین موبایل ها یا چیزهای دیگر بی خود می گذارنیم، این ها علامت غفلت است. آن وقت از کارهای اصلی باز می مانیم. از نمازمان، ازکارمان، از تلاشمان، از درس مان، از هدایت مان، از کمک مان، از همه این ها عقب می مانیم. این غفلت و بی- توجهی به؛ گذاری وقت، غفلت و بی توجهی به گذاری عمر، غفلت و بی توجهی به صرف مال در چیزهای بی خودی این ها انسان را به عقب بر می گرداند، انسان را نا امید می کند.

توجه داشته باشیم که افراد منحرف، غافل هستند و دیگران را غافل می کنند. مواظب این معنا باشیم. پس بهتر این است که ما بیدار شویم. حواس مان را جمع کنیم که داریم چه می کنیم. وقت مان را چه جوری می گذرانیم.  با خدا چه جوری داریم برخورد می کنیم، با کلام خدا چه جوری برخورد می کنیم، با انسان ها چه جوری برخورد می کنیم. بیدار شویم. ببینیم چه کار داریم می کنیم. حساب و کتاب برای خودمان بکنیم، قبل از این که خدای متعال از ما حساب بکشد.

« فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّه‏ وَ ارحَمُوا أَنْفُسَكُم‏ بتَقوَی اللهِ»

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1)  اللَّهُ الصَّمَدُ (2)  لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3)  وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه: بنام خداوند بخشنده مهربان

1- بگو: خداوند يكتا و يگانه است.

2- خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند:

3- نزاد و زاده نشد.

4- و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

خطبه دوم:

 

بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیمِ

الحَمدُ لِلّهِ رَبِّ العالَمینَ و صَلی اللّهُ عَلی سَیِّدنا و نَبیِّنا اَبی القاسمِ المُصطَفی مُحمّدٍ (صَلَي اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ) وَ عَلی عَلیٍّ اَمیرِ المؤمنینَ و عَلی فاطمهَ سَیدهِ نساءِ العالمینَ و عَلی الحَسنِ والحُسینِ سَیدی شَبابِ اَهلِ الجَّنهِ و عَلیِّ بنِ الحُسَینِ و محمدِ بنِ علیٍّ و جعفرِ بنِ مُحمدٍ و مُوسَی بنِ جَعفرٍ و عَلیِّ بنِ مُوسَی و مُحَمَّدِ بنِ عَلیٍّ وَعَلیِّ بنِ محمَّدٍ والحَسَنِ بنِ عَلیٍّ وَ مَولانا صاحبَ الزَّمان(عجَّلَ الله تعالی فرجه) اللّهُمَّ صَلِّ عَلَیهِ و عَلَیهِم َ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِك‏.

 

مناسبت اربعین حسینی:

دیروز اربعین بود. [روزی که] آن سیل جمعیت میلیونی که در محضر أباعبدالله الحسین (علیه السلام) بودند. [مردم] آن کنگره بزرگ و عظیم را به جهانیان نشان دادند. پیروان کتب اهل بیت (علیهم السلام) نشان دادند که پیرو واقعی امام حسین (علیه السلام) هستند و به دنیا هم اعلام کردند.

من چند جمله در این رابطه عرض کنم.

 

آثار و ثمرات پیاده روی اربعین:

ثمرات این پیاده روی ها [فراوان است]. هم منافع شخصی اش، هم منافع اجتماعی اش، هم منافع اسلامی اش، و هم منافع جهانی اش[زیاد است]. همه این منافع را در این پیاده روی می بینید.

 

منافع شخصی:

اولاً منافع شخصی اش که انسان یک عبادتی را انجام می دهد، به دستور خدا عمل می کند، حمایت از امام حسین (علیه السلام) را دارد علاوه بر اینکه هر قدمی که بر می دارد، ثواب و فضیلت و کمالات بزرگی را برای خودش کسب می کند، متوجه می شود، بیدار می شود، هوشیار می شود و تنبه انسان پیدا می کند، خاطراتی را می بیند، چیزهایی را درک می کند که این ها در زندگی انسان ها اثر دارد.

اینکه قرآن می فرماید: « سِيرُوا فِي الْأَرْض‏»؛ [در زمین] حرکت و سیر بکنید، یکی از سیرهای بزرگی که خداوند متعال فرموده است، همین سیر الی الله است که سیر به سوی کربلاست. به سوی کربلا رفتن به عشق امام حسین (علیه السلام) در واقع به سوی خدا می رود. اندیشه خدایی پیدا می کند.

من دیگر روایات این باب را که یک کتاب بزرگ در این رابطه نوشته شده است، عرض نمی کنم.

 

حمایت از نهضت امام حسین (علیه السلام) :

مسأله دوم، حمایت از نهضت امام حسین (علیه السلام) است. این خودش پاسخگوی «هل من ناصر ینصرونی» امام حسین (علیه السلام) است که پس از هراز و چند صد سال، ملّتی از پیروان امام حسین (علیه السلام)، [از پیروان] مکتب قرآن آمدند و پاسخِ «هل من ناصر» را می دهند و این افتخار هم اول برای ملّت و مردم ایران و بعد هم به سراسر دنیا کشیده شده است. پیروان مکتب اهل بیت (علیهم السلام) این وفاداری را به دنیا اعلام می- کنند و این خود یک قدرت عظیم و بزرگی برای پیروان و مکتب اهل بیت (علیهم السلام) است و یک تو دهنی بزرگی است به دهان یاوه سرایان وهّابی و توطئه گران سعودی و آمریکایی ها که این ها فکر نکنند که عراق را می توانند تکه تکه کنند یا کار دیگر کنند و مردم شیعه یا پیروان اهل بیت (علیهم السلام) را تضعیف کنند یا از بین ببرند. این تو دهنی بزرگی به سعودی ها، آمریکایی ها، دشمنان اسلام، دشمنانِ پیروانِ اهل بیت (علیهم السلام) که خوب مردم عمل کردند.

 

همبستگی و اتحاد میان شیعیان و مسلمانان :

همبستگی بین المللی بین مردم ایران، مردم عراق، مردم پاکستان، مردم افغانستان، مسلمان های کشورهای دیگر و دنیا پیدا شده است. یک همبستگی بین المللی پیدا شده است. نتیجه آن گسترش مکتب حسینی در سراسر جهان است. علیرغم همه ی این کشتارها، توطئه ها، که از زمان اول معاویه ها، بعد هم بنی امیّه ها، بنی عباس ها و دیگران، [شروع شده بود که] کشتار کردند و از بین بردند، سنگسار کردند و زندگی را بر همه سخت گرفتند که شیعه پا نگیرد، مکتب اهل بیت (علیهم السلام) رونق نگیرد، می ببیند که الحمدلله دارد دنیا را به لرزه در می- آورد این همبستگی بین المللی، اتّحاد بین مردم، بین مسلمان ها، بین شیعیان است

 

نشر اخلاق مکتب امام حسین (علیه السلام) :

همچنین مسأله اخلاق و ایثار و بیان کردن مکتب اخلاقی امام حسین (علیه السلام) به دنیاست که مکتبی که وهّابیّون به دنیا معرفی می کنند، مکتب خشونت، مکتب قتل و غارت و مکتب این چنینی است که از بدعت های وهّابی ها نسبت به اسلام است، کج فهمی ها و غلط فهمی ها آنها نسبت به روایات دروغی است که برای شان نقل شده است و استفاده می کنند، بیایند در کربلا و مسیر کربلا، اخلاق اهل بیت (علیهم السلام) را ببینند، اخلاق شیعه را ببینند، اخلاق مسلمانان را ببینند که از وزیرش، از وکلیش، از بزرگش، از کوچکش، عالمش حاضر است جارو دست بگیرد و زیرپای زوّارهای امام حسین (علیه السلام) را جارو کند. دست و پا زوّار ماساژ دهد. چرب کند. کفش و لباسش را بدوزد، غذایش را مهیّا بکند، خانه هایش را جارو بکند، خانه اش را در اختیارش قرار دهد. این همه فداکاری بکند. پایش را پانسمان کند، از آن مراقبت کند. مراعاتش کند. دستش را بگیرد.

پیرمرد، کوچک، بزرگ، مسیحی، مسلمان، هرچه هست، اگر در این راه بیاید و این اخلاق حمیده و اخلاق را بزرگ را ببیند، ببیند که مکتب امیرالمؤمنین (علیه السلام) دارد پیاده می شود. امیرالمؤمنین (علیه السلام) که شبها نمی خوابید، به درب خانه فقرا و یتامی می رفت و به آنها سر می زد و به آنها تغذیه می داد.

 راجع ائمه دیگر (علیهم السلام) شنیده ایم اما راجع امام حسین (علیه السلام) شاید کم شنیده باشید. همین امام حسین (علیه السلام)، پشت شان آن پینه و آن سختی و زبری را در اثر حمل بار و توشه ای که برای فقراء می- بردند، پیدا کرده بود.

ببینند که آن مکتب علی (علیه السلام) دارد پیاده می شود، آن مکتب امام حسین (علیه السلام)، آن مکتب امام سجاد (علیه السلام)دارد پیدا می شود. دنیا دارد می فهمد. خیلی ها از رؤسای حکومتها، خودشان را به نفهمی  می زنند. اما برخی از دانشمندانشان بررسی کردند و دارند بررسی می کنند الان اعتراف کردند. دانشمندان اعتراف کردند که ما آینده را می بینیم. آینده دنیا از آن امام حسین (علیه السلام) است و این اعتراف اینهاست.

 آینده را ببینیم که احتیاج به مصلح کل دارد و این حرکت حسینی دارد زمینه درست می کند. حرکت امام حسین (علیه السلام)  دارد کل می کند. خون های امام حسین (علیه السلام) که غریب ریخته شده، دارد منفجر می شود، انفجارخون امام حسین (علیه السلام) دارد دنیا را آباد می کند و این یک نوید برای ما و برای شیعیان است . این را بدانند. امام حسین (علیه السلام) دارد جهانی می شود. امام حسین(علیه السلام) دارد پرچم مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را بالا می آورد. این امام حسین (علیه السلام) مظلومیتش دارد کار می کند. انسان احساس می کند که خدای متعال کم کم دارد زمینه ظهور را با همین جهانی شدن امام حسین (علیه السلام) [فراهم می- کند]. از حرف های امام حسین(علیه السلام) بر می آید.

 

جابجایی ارزش ها در زمان فعلی :

 

امام حسین (علیه السلام) در یک جا می فرماید: مگر نمی بینید که معروف، منکر شده و منکر، معروف شده است. و مؤمن سزاوار نیست که زنده بماند. باید حرکت کند تا معروف را معروف کند، منکر را منکر [کند]. الان در دنیای ما این طوری است. منکرها، معروف شده، معروف ها منکر شده است.

ایران که می رود دست مردم را می گیرد، ایران که برای حفظ مسلمان ها کمک می کند، ایران که کشورهای اسلامی را نگه می دارد، ایران که از خون مردم دفاع می کند، ایران که به جاهای دیگر کمک می کند، به آن ها می رسد، به همه آنها عنایت می کند، لطف می کند، این [عنایت ها]پیش اینها منکر است. پیش عربستانی ها، پیش آمریکایی ها، پیش صهیونیست ها منکر است. اما عربستانی ها که در یمن آدم می کشد، اخیراً هم که اطراف یمن را محاصره کامل کرده است، آذوقه هم به اینها نمی رسد، سازمان ملل هم که در آنجا خفه خون گرفته است. همه دارند می گویند که این فاجعه چند میلیونی انسانی دارد در یمن اتفاق می افتد. چند میلیون مسلمان در تیررس قحطی و گرسنگی و وبا و مرض هستند. این ها منکر نیست؟! اما این ها معروف شده است. آقای ترامپ می آید پول می گیرد و اینها را چشم پوشی می کند. این یک مسأله است که معروف، منکر شده و منکر معروف شده است.

[مسأله بعدی] استفاده از اخلاق و شناخت از اخلاق شیعه است. دنیا که دارد مسأله اسلام ستیزی می آورد، تنها خنثی کننده آن همین مکتب اهل بیت (علیهم السلام) و پیاده روی اربعین است.

 

فرمایشات امام خمینی (رحمة الله علیه) در ارتباط با آمریکا :

از این نکته بگذرم. در ارتباط همین مسأله آمریکا یک چیزی را می خواهم از امام (رحمة الله علیه) برای شما بخوانم. این را بشنوید. امام (رحمة الله علیه) در ارتباط با بی اعتمادی به آمریکا و بی اعتنایی به آنها می فرماید: «وقتی که سَرخُود انسان بخواهد مسائل را بگوید، این است که رؤسای جمهور دنیا الّا معدودی از آنها فکر می کنند که هر کس که مصالح ما را در نظر گرفت و هر کس که گاو شیرده ما شد، این وحشی نیست.»

این گاو شیرده ای که ترامپ می گوید. می گوید که عربستان گاو شیرده است که باید او را دوشید امام (رحمة الله علیه) سی و چند سال پیش گفت.  

می فرماید: «هرکس مصالح ما را یعنی مصالح آمریکایی ها را در نظر گرفت، و هر کس که گاو شیرده ما شد، این وحشی نیست هر کسی هم که می خواهد باشد. اما اگر کسی از این فرمان سرکشی کرد این وحشی است». بالعکس است. یعنی  هر کسی سرکش کرد و گوش به حرف آمریکایی ها ندهد، وحشی هست. یعنی می گویند که ایرانی ها آدم های وحشی هستند.

بعد می فرماید: « این منطق امثال ریگان است و شما ملت های ضعیف باید این منطق را بکوبید. روی این منطق است که دارند عالم را می چاپند. دارند مظلومین را زیر پا له می کنند. اگر قدری سست کنید، له می شوید».

من یک جمله دیگر از نصیحت های امام (رحمة الله علیه) به خودمان بخوانم که یک کمی توجه داشته باشیم.

امام (رحمة الله علیه) در اینجا می گوید که عامل آمریکا نباشیم. حواس مان جمع باشد که عامل آمریکا نباشیم.

«اگر بنا باشد که شما بجای اینکه اقتصاد مردم را درست کنید، بجای اینکه این کشور را بررسی کنید، ببینید که کجاها هست که مخروبه هست، مردم از همه چیز ساقط هستند، بجای این اگر بنشینید سر مَسنَد و با حرف، با فحاشی به همدیگر غفلت از مسائل کنید، این همان است که قدرت های بزرگ می خواهند تا این مملکت خرابه بماند و صدای مردم درآید. این همان است که شما هم عمّال آمریکایید».

 

عمّال آمریکا چه کسانی اند؟

امام (رحمة الله علیه) می فرماید: عمّال آمریکا چند قسمند. یک عده ای هستند که مستقیم با آمریکا کار می کنند و دوستی با آمریکا کار می کنند وکمک می کنند مثل عربستانی ها. یک گروه دیگر هم هستند که ناخواسته عمّال آمریکا می شوند. چطور؟ آمریکا می خواهد ما تضعیف شویم، آمریکا می خواهد ما تفرقه داشته باشیم، آمریکا می خواهد ما دین نداشته باشیم، آمریکا می خواهد ما اخلاق نداشته باشیم، آمریکا می خواهد ما سالم نباشیم، جامعه ما را فاسد ببیند، جامعه ما را ضعیف ببیند. اگر من یا شما یا دیگری یا هر مسئولی این طور باشیم، کم کاری بکینم، کارشکنی بکینم، تفرقه اندازی بکنیم، دروغ گویی کنیم، در کتاب هایمان در نوشته ایمان، در مجله هایمان، در روزنامه هایمان، تفرقه اندازی کنیم، و دین مردم را تضعیف کنیم، مردم را نسبت به دین نا امید کنیم، اگر معلمی بچه را درست تربیت نکند، اگر کارگر درست کار نکند، اگر مسئولی درست تصمیم نگیرد، دلسوزی نکند،، به داد این مردم و کشور و انقلاب نرسد، امام (رحمة الله علیه) می فرماید: شما عمّال آمریکا هستید.

«این همان است که قدرت های بزرگ می خواهند که این مملکت خرابه بماند و صدای مردم درآید. شما هم عمّال آمریکایید. منتها ملتفت نیستید. یک عاملی داریم که مستقیماً از سفارت آمریکا دستور می گیرد. یک عاملی داریم برای او کار می کند و خودش نمی فهمد» خودآدم نمی فهمد که برای چه کسی دارد کار می کند.

«اگر شما به مردم کار نداشته باشید، به مصالح مردم، به مصالح کشور کار نداشته باشید، فقط مشغول این باشید که من چطورم و شما چطورید؟ مردم با من هستند، مردم با شما هستند، اگر فکر این باشید این همان است که آمریکا می خواهد و شما از عمّال آمریکا هستید، در عذاب آنهایی که با توجه از عمّال آمریکا بودند، مشترک هستید».

این نکته ای است که امام (رحمة الله علیه) هشدار داده است. الان هم مقام معظم رهبری (حفظه الله) چند روز پیش به جوان ها می گفتند که آمریکایی ها (امام رحمة الله علیه هم فرمودند) نه با من کار دارند، نه با هسته ای کار دارند، نه با هیچ چیز دیگر بلکه با دین شما، اتّحاد شما، با عقیده شما، با انقلاب شما کار دارند، می خواهند این را از دست شما بگیرند. می خواهند تضعیف تان بکنند. می خواهند شما نوکر اجانب باشید. این سفارش های بود که مقام معظم رهبری (حفظه الله)چند روز پیش به جوان ها گفتند که متوجه باشند.

علی أیّ حالً متوجه باشیم که دشمن در کمین ماست. اگر ما یک مقداری کوتاهی کنیم، مشکل برای ما درست می کنند.

 

مکتب امام حسین (علیه السلام) و اربعین، مکتبی بصیرت آفرین :

یک نکته ای را هم عرض بکنم. بصیریتی که امام حسین (علیه السلام) می خواست در زیارت اربعین دارد و آن ضلالت و گمراهی ای که دنبالش بود که آن را بردارد، این بصیرت خیلی خوب است. می خواهند این بصیرت را در جامعه ما را بردارند. حواس مان جمع باشد. بیدار باشیم. آگاه باشیم. بصیرت امام حسین (علیه السلام) دارد شروع می شود. [در واقع] در اربعین شروع شده است. حیرت و ضلالت و گمراهی که این طرف و آن طرف داریم، مردم مبدأ شان را پیدا کردند که کجا بروند. مردم پیدا کردند که باید پیش امام حسین (علیه السلام)، پیش ولایت بروند. اما متأسفانه مسلمان های دیگر در حیرت و ضلالت هستند. نمی دانند دنبال چه کسی بروند؟ یک روز دنبال صدام می روند، یک روز دنبال عربستان (ملک سعود) می روند، یک روز دنبال آمریکا می روند، یک روز دنبال صهیونیست ها می روند. متأسفانه دنبال این ها هستند. هنوز در حیرت و ضلالت شان هستند. اما ملّت ما بیدار شدند. منطق امام حسین (علیه السلام) اثر کرده است. ان شاء الله به گوش باشیم.

 

عاقبت دروغ گویی و مراتب آن :

یکی دیگر از نکته ها این است که دروغ گویی بد است. همه ما می دانیم که دروغ گویی بد است. دروغ گویی مراتبی دارد. من یک از مصادیقش را می گویم. دروغ گویی در امور جزئی است. روایت دارد که همه بدی ها در صندوقی بگذارند، کلید آن دروغ است. (7) اگر دروغ بگویی،[گویا] همه بدی ها را انجام دادی.

گاهی وقت ها دروغ گفته می شود برای اینکه اشخاصی می خواهند یک مطلبی که خودشان در ذهن شان است، یک چیزی که عقیده شان است، برای مردم ثابت کنند و بگویند، با دروغ می خواهند ثابت کنند.  این دروغ هایی که این می گوید، یا دروغ گویی که در روزنامه شان می نویسد، یا [شخصی]در کتابش می نویسد، یا در سخنرانی اش می گوید، دروغ می گوید برای اینکه مقصود خودش را برساند، دروغ می گوید برای اینکه فکر مردم را خراب کند، دروغ می گوید برای اینکه تفرقه بیاندازد، دروغ می گوید برای اینکه اتّحاد جامعه را بهم بریزد، دروغ می گوید که نگذارد کسی کار بکند، دروغ می گوید که جلوی کارهای مهم را بگیرد. این ها در دنیا هست در کشور ما هم هست. این بدترین دروغ است.

من نصیحت می کنم به این عزیزان ما که فضاهای مجازی و سایت ها دستشان است، قلم دست شان است، کتاب دست شان است، منبر دست شان است. عزیزانم! برای اثبات یک چیزی که من فهمیدم حالا کج یا غلط یا درست، و برای اثبات آن دروغ نگویید، تفرقه نیاندازید، تهمت نزنید، کسی را ضایع نکنید. شخصیت کسی را خورد نکنید.

 خدا کجاست؟ حساب و کتاب کجاست؟ به چه درد می خود؟ این همان می شود عمّال آمریکا که امام (رحمة الله علیه) می گوید. سالم بنویسید، سالم بگوییم، با مردم رو راست باشیم، حقیقت بگوییم، برای خاطر رضایت این گروه و آن گروه، این شخص و آن شخص دروغ نگوییم. آبروی کسی را نبریم. خدا را در نظر بگیرم. والله حساب و کتاب دارد. والله هر کلمه ای را از ما می پرسد.  این نوشته ها فردا جلوی آدم رُو می شود. روز قیامت باید من جواب بدهم که در اینجا چه چیزی می گویم. این جا که دارم حرف می زنم فردا قیامت باید جواب بدهم. چرا این را گفتی؟ چرا این را نگفتی؟ چرا این را نوشتی؟ چرا این را ننوشتی؟ خیال می کنی قطره ایست؟ خیال می کنی بی حساب و کتاب است. بلکه ممکن است در دنیا یک صورت حق به جانبی بگیرم وهیچ کاری هم نکنیم. هیچ کس هم هیچ چیزی به ما نگوید. تخم نفاق را بکاریم، تخم نا امیدی را در در قلب مردم بگذاریم. نگذاریم کسانی کار بکنند، با دروغ مخالفت هایی بکنیم اما فردای قیامت چی! چی جواب می دهی؟! این دنیا این طوری است منتها آنها به معاد اعتقاد ندارد، به قیامت اعتقادی ندارند و برایشان مهم نیست. اما این هایی که اعتقاد به حساب و کتاب و قیامت و خدا دارند، باید بترسند. من بیچاره باید بترسم که فردای قیامت مسئول اعمال و کردار خود هستم. چرا؟

 برنامه ریزی بکنیم، هدایت بکنیم، راهنمایی بدهیم، کمک کنیم کسانی را که می خواهد کار بکنند، کمک کنیم هر کسی که می خواهد برای مردم کار بکند. نه اینکه سنگ اندازی بکنیم.

 

اللّهُم انصُر الإسلامَ وَ المُسلِمين

وَ اخذَلِ الكُفارَ وَ المُنافِقِين.

أيِّد مَن أَيِّدِ الدِّين

وَ انصُر مَن نَصَرَ المُسلِمين

وَ اخذُل مَن خَذَلَ المُسلِمین.

پروردگارا ! به آبروی امام زمان (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) قَسَمت می دهیم، به آبروی همه پاهای پیاده، تاول زده که به سوی امام حسین (علیه السلام) که مقرّب است، قَسَمت می دهیم که توطئه؛ توطئه گران را به خودشان برگردان.

خدایا! این آمریکا، سعودی ها، صهیونیست ها که علیه ایران توطئه می کنند، توطئه هایشان را به خودشان برگردان.  

خدایا ! مکر و حیله شان را به خودشان برگردان.

خدایا ! ماها را بین آنها سالم و قائم بگردان.

خدایا! پیروان اهل بیت (علیهم السلام) هر آن بر توفیقات شان بیافزا.

در همه صحنه ها پیروز و موفّق شان بکن.

خدایا! به عزّت و جلالت قَسَمت می دهیم، به بدی ها ما نگاه، به گناه های ما نگاه نکن.

باران رحمتت را بر ما بباران.

ما را از باران رحمتت محروم نکن.

این بندگان خدا که دوستدارانت هستند، این ها را از نعمتت محروم نکن.

امام عزیز ما (رحمة الله علیه) درجاتش عالی است، متعالی فرما.

رهبر معظم انقلاب را در پناه خودت حفظ کن.

سفر مسافرین ما را بی خطر بگردان.

بر طول عمر و عزت شان را بیافزا.

فرج امام زمان ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را برسان.

ما را از یاورانش قرار بده.

 

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‏

قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (1)  اللَّهُ الصَّمَدُ (2)  لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ (3)  وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ (4)

ترجمه: بنام خداوند بخشنده مهربان

1-  بگو: خداوند يكتا و يگانه است.

2- خداوندى است كه همه نيازمندان قصد او مى‏كنند:

3- نزاد و زاده نشد.

4- و براى او هرگز شبيه و مانندى نبوده است.

 

پی نوشت:

  1. نهج البلاغه، نامه 47

«... أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَنْ لَا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِيَ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلُوا لِلْآخِرَةِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وُلْدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ‏ أَمْرِكُمْ‏ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ ...».

ترجمه: من شما را به تقوا و پرهيزكارى (و ترس از مخالفت پروردگار) توصيه مى‏كنم و سفارش مى‏كنم و در پى زرق و برق دنيا نباشيد، هرچند دنيا به سراغ شما بيايد و بر آنچه از دنيا از دست مى‏دهيد تأسف نخوريد. سخن حق بگوييد و براى اجر و پاداش الهى (نه براى چشم‏داشت از مردم) كار كنيد، همواره دشمن (سرسختِ) ظالم و يار و مددكار مظلوم باشيد. من شما و تمام فرزندان و خاندانم و كسانى را كه اين وصيت‏نامه‏ام به آنها مى‏رسد به تقواى الهى و نظم در كارهاى خود و اصلاح ذات البين توصيه مى‏كنم... .

 

  1. سوره آل‏عمران (3)، آيه 102

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَ‏ تُقاتِهِ‏ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ»

 

  1. سوره أنبياء (21): آيات 1 تا 3

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‏ * اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ * ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ * لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ»

ترجمه: بنام خداوند بخشنده بخشايشگ * حساب مردم به آنها نزديك شده اما آنها در غفلتند و روى‏گردانند! * هر يادآورى تازه‏اى از طرف پروردگارشان براى آنها بيايد با لعب و شوخى به آن گوش فرا مى‏دهند * در حالى كه قلوبشان در لهو و بى‏خبرى فرو رفته است، و اين ستمگران پنهانى نجوى مى‏كنند (و مى‏گويند) آيا جز اينست كه اين يك بشرى همچون شماست؟ آيا شما به سراغ سحر مى‏رويد با اينكه مى‏بينيد؟!

 

  1. همان

 

  1. سوره أنبياء (21): آيه97

«وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ كُنَّا ظالِمِينَ»

ترجمه: و وعده حق (قيامت) نزديك مى‏شود، در آن هنگام چشمهاى كافران از وحشت از حركت باز مى‏ماند (مى‏گويند) اى واى بر ما كه از اين در غفلت بوديم بلكه ما ستمگر بوديم.

 

  1. سوره ق (50): آيه 18

«ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلاَّ لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»

ترجمه: هيچ سخنى را انسان تلفظ نمى‏كند مگر اينكه نزد آن فرشته‏اى مراقب و آماده براى انجام ماموريت است.

 

  1. عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِد عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ‏

 أَبِي جَعْفَرٍ ع قَال‏: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالًا وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ الْأَقْفَالِ الشَّرَابَ وَ الْكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرَاب‏»

ترجمه: امام باقر (علیه اللسام) فرمودند: خداوند متعال براى شرّ قفل‏هايى قرار داده است، و كليد آن قفل‏ها شراب است (چرا كه مانع اصلى زشتى‏ها عقل است و شراب عقل را از كار مى‏اندازد) و دروغ از شراب هم بدتر است»

جمعه ١٩ آبان ١٣٩٦ - ١١:٠٠
امتیازدهی
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: